ZAK Gniezno - Zjednoczenie Apostolstwa Katolickiego

Menu

II Kongres Generalny Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiego
wtorek, 04 stycznia 2011 21:10

Rocca di Papa,
Rzym, Kwiecie? 2010 r.

Ks. Derry Murphy SAC, Przewodnicz?cy Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiego

Nasz II Kongres Generalny stanowi historyczn? chwil? w rozwoju naszego Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiego. Nasz Statut Generalny w art. 100 mwi, ?e Kongres Generalny jest cz??ci? ?ycia Zjednoczenia; jest zwo?ywany co sze?? lat w celu wsplnotowej refleksji, wymiany my?li, do?wiadcze? i propozycji oraz dla skuteczniejszego o?ywienia apostolstwa powszechnego.

Pierwszy Kongres Generalny mia? miejsce w Konstancinie, w Polsce, w sierpniu 2005 r. Dla wszystkich, ktrzy wzi?li w nim udzia? by? on wydarzeniem nie do zapomnienia. Tak wielkim wydarzeniem, ?e bardzo szybko pojawi?y si? przynaglaj?ce g?osy do zorganizowania drugiego Congresu. Cieszymy si?, ?e mogli?my odpowiedzie? i zorganizowa? ten Kongres. W Konstancinie u?wiadomili?my sobie bardziej, ?e Zjednoczenie jest Rodzin? maj?c? ?wiatowy zasi?g, nasz sposb zaanga?owania w misji Chrystusa r?ni si?, ale duch, ktry nas jednoczy i przynagla do dzia?ania jest ten sam. Kongres w Konstancinie zaowocowa? w ?yciu wielu osb nowym ?yciem i gorliwo?ci? - a przez nie - tak?e w Krajowych i Lokalnych Radach Koordynacyjnych.

Kilka lat temu, kiedy pracowa?em w szkole napotka?em w podr?czniku katechetycznym dla nastolatkw na histori?, ktra bardzo mi si? spodoba?a, lubi? j? opowiada?, i cz?sto si? ni? pos?uguj?, mwi ona: Kiedy Jezus wst?pi? do nieba spotka? tam Archanio?a Gabriela, ktry Go przywita? ze smutkiem ?wiadom tego, ?e Jezus cierpia? tak bardzo na ziemi, by? odrzucony, skrzywdzony, ukrzy?owany i umar? na krzy?u. Powiedzia? wi?c do Jezusa: Jak mog?o si? to wszystko tak zako?czy?? Kiedy pomy?l?, jak cieszy?em si? i jaki by?em szcz??liwy kiedy poszed?em do Maryi z nowin? o Twoim narodzeniu, o wielkiej nadziei i obietnicy danej ludzko?ci, potem patrzy?em na Twoj? misj? i Twoje sukcesy, jak?e trudno jest mi zrozumie? co si? sta?o. Potem odszed?, aby Jezusowi przygotowa? fili?ank? kawy i kiedy powrci?, znowu zapyta? Jezusa: a co teraz stanie si? na ziemi? Co stanie si? z Twoj? prac?, ktr? rozpocz??e?, nowym ?yciem, nadziej?, czy to wszystko zosta?o stracone? Jezus napi? si? troch? kawy i powiedzia?. Nie, nie zosta?o stracone, w rzeczywisto?ci wszystko trwa, zawierzy?em moj? misj? grupie moich przyjaci?, nazywaj? si? moimi uczniami, niektrzy z nich aposto?ami, to oni b?d? kontynuowa? to co ja czyni?em. Gabriel ucieszy? si? t? wiadomo?ci? i razem z Jezusem rozmawia? jeszcze przez kilka minut, w pewnej chwili jednak pojawi?a si? w nim w?tpliwo?? i zapyta? Jezusa: Czy Ci Twoi przyjaciele b?d? kontynuowa? Twoj? misj?? Czy jeste? ich pewien? By? mo?e si? rozmy?l?, mo?e powiniene? pomy?le? o innym planie, aby zapewni? kontynuacj? Twojej misji? Jezus jednak odpowiedzia?: Mam pe?ne zaufanie do moich przyjaci?, oni b?d? kontynuowa? moj? misj?, nie mam innego planu, mam ich. I tutaj ko?czy si? historia.

Podczas ostatnich tygodni, kiedy przygotowywali?my Kongres ta historia cz?sto powraca?a mi na my?l. Temat Kongresu zosta? przemy?lany i wybrany przez Generaln? Rad? Koordynacyjn?: Od wizji do misji w komunii z Maryj?. W dotychczasowej pracy wiele czasu, wysi?ku i energii zosta?o w?o?one w prace zwi?zane z przygotowaniem wszystkiego co dotyczy?o erygowania ZAK i pocz?tkowego zatwierdzenia Statutu Generalnego, nast?pnie wprowadzania struktur wed?ug norm przewidzianych w Statucie oraz ostatecznego zatwierdzenia Statutu. Generalna Rada Koordynacyjna jest przekonana, ?e obecnie powinni?my si? zatrzyma? nad nasz? misj? w Ko?ciele i w ?wiecie. Misja by?a u pocz?tkw Zjednoczenia. Apostolska dzia?alno?? ?w. Wincentego mia?a rwnie? wymiar misyjny w szerokim tego s?owa znaczeniu, tak?e pierwsi cz?onkowie Zjednoczenia byli przepojeni g??boko poczuciem misji. Je?li Zjednoczenie pragnie pozosta? wierne ?w. Wincentemu musi si? bardziej zaanga?owa? w wype?nienie powierzonej mu misji.

Nasza misja jako cz?onkw ZAK jest zakorzeniona w wizji, w wizji ?w. Wincentego, w tym aby czyni? j? nasz? w?asn? oraz w ?asce jak? otrzymujemy od Boga, aby t? wizj? zrealizowa?. Dlatego te? podejmiemy refleksj? na temat wizji ?w. Wincentego Pallottiego, ale b?dziemy to czyni? z oczami mocno ukierunkowanymi na MISJ?. My, jako osoby ochrzczone i zarazem cz?onkowie Ko?cio?a wszyscy otrzymali?my od Chrystusa misj?. Misj? jak? Jezus powierzy? ?w. Wincentemu powierzy? tak?e jego ma?ej wsplnocie i my jeste?my jej spadkobiercami. Papie? Benedykt XVI, w s?owie skierowanym na Dzie? ?ycia Konsekrowanego, dnia 2 lutego 2009 r. mwi?c o Za?o?ycielkach i Za?o?ycielach oraz podkre?laj?c ich wk?ad w rozwj charyzmatw w ?yciu Ko?cio?a wspomnia? imiona niektrych z nich do??czaj?c do listy ?w. Wincentego Pallottiego. Powiedzia? wtedy kilka wa?nych my?li, ktre podczas tych dni mog? pos?u?y? nam do naszej refleksji:

- Nast?powanie po sobie charyzmatw ktre powinny by? odczytywane jako objawianie si? Jezusa w ci?gu wiekw

- s? one ?yw? Ewangeli?, ktra jest uobecniana w coraz to nowych formach;

- tajemnica Chrystusa jest odzwierciedlona w pracy apostolskiej Za?o?ycielek i Za?o?ycieli, Jego S?owo, Jego promieniej?ce Oblicze, odblask Ojca;

- tak? jest praca, rodzina zakonna, rodzi si? wtedy, kiedy Jego obecno?? staje si? na powrt ?yw? egzegez? S?owa Bo?ego.

Nawi?zuj?c do ?w. Wincentego, Ojciec ?wi?ty powiedzia?: Poniewa? ?ycie Jezusa Chrystusa jest podstawow? regu?? naszego ma?ego Zgromadzenia .. powinni?my zabiega? zawsze oto co jest najdoskonalsze i we wszystkim (Opere Complete, II, s. 541-546; VIII, s. 63, 67, 253, 254, 466).

Jezus ufa nam, jak rwnie? i ?w. Wincenty i w tych dniach Kongresu razem we wsplnocie podejmiemy refleksj? nad pocz?tkami naszej misji oraz nad tym jak j? powinni?my realizowa? w coraz wi?kszej wierno?ci.

Art.100 Statutu Generalnego wskazuje na pi?? zada? jakie powinien podj?? Kongres Generalny, rozpocznijmy od pi?tego zadania

  • skuteczniejsze o?ywianie apostolstwa powszechnego. ZAK istnieje w Ko?ciele i dla Ko?cio?a, nie istnieje dla siebie samego, i nie ko?czy si? na sobie samym. Jest ono Stowarzyszeniem ko?cielnym takim, jak tego pragn?? ?w. Wincenty - dla powszechnego apostolstwa. To jest nasz? misj?, nasz? odpowiedzialno?ci?. Jest to rwnie? nasz? rado?ci?, podobn? do tej jakiej do?wiadczyli pierwsi uczniowie i aposto?owie kiedy jako pierwsi budowali Ko?ci? Jezusa Chrystusa. Apostolstwo jest rwnie? naszym fachem, naszym zadaniem, tym co mamy podejmowa?. Postawmy sobie pytanie w jaki sposb powszechne apostolstwo mo?e by? bardziej skuteczne i co wi?cej mo?emy uczyni??
  • Czwartym zadaniem jest wymiana propozycji; propozycje, ktre chcemy wciela? w ?ycie w coraz wi?kszej harmonii z nasz? to?samo?ci? jako Zjednoczenie, propozycje zach?caj?ce do wst?pienia w szeregi ZAK; propozycje dla misji i dla naszej apostolskiej pracy i dzia?alno?ci: ostatecznie propozycje do ... ? Tak, pozostawiamy otwart? drog?.
  • Trzecim zadaniem jest wymiana do?wiadcze?, dzielenie si? naszymi do?wiadczeniami zarwno osobistymi jak i wsplnotowymi, tymi prze?ytymi w komunii i we wsplnocie z innymi; oba wymiary s? wa?ne, by? mo?e dla nas bardziej ten drugi, dzieli? si? do?wiadczeniami i tym w jaki sposb duch komunii i wsplnoty ma wp?yw na nasze ?ycie, jeste?my Zjednoczeniem i art. 1 Statutu Generalnego stwierdza: Zjednoczenie Apostolstwa Katolickiego, jako dar Ducha ?wi?tego, jest komuni? wiernych, ktrzy zjednoczeni z Bogiem i pomi?dzy sob?, ?yj? wed?ug charyzmatu ?w. Wincentego Pallottiego
  • Drugie zadanie to wymiana opinii. Otworzy?em S?ownik, aby zobaczy? jakie jest znaczenie s?owa opinia, oznacza ono: punkt widzenia, przekonanie, my?l, sposb my?lenia, teoria, os?d, uczucie, wra?enie, poj?cie, koncepcja, wiara w co?, dogmat, punkt poddany do debaty czy dyskusji. Widzimy wi?c, ?e mamy tutaj szerokie mo?liwo?ci dla wymiany opinii w szerokim s?owa znaczeniu, ktre dadz? nam mo?liwo?? poznania si? i uczenia si? jeden od drugiego podczas tych dni Kongresu. Ta wymiana opinii przygotuje nas do ostatniego zadania jakim jest refleksja.
  • Ostatecznie Kongres zwo?ywany jest, aby podj?? refleksj?, medytacj? i kontemplacj?; refleksja oznacza prze?ywanie Kongresu na sposb refleksyjny, ktry otworzy nas ?wiadomie na dzia?anie Ducha ?wi?tego w nas i poprowadzi nas do rozeznania tego co Duch Bo?y pragnie nam ukaza?, zauwa?y? i nast?pnie podj??. W Ksi?dze proroka Jeremaisza (6,16) czytamy:

To mwi Pan:

Sta?cie na drogach i patrzcie,

zapytajcie o dawne ?cie?ki,

gdzie jest droga najlepsza - id?cie po niej,

a znajdziecie dla siebie wytchnienie.

W tym duchu b?dziemy patrze?, trwa? w kontemplacji i podejmowa? refleksj? w ci?gu tych dni.

Jest kilka my?li, ktre chcia?bym wypunktowa? w tym s?owie inauguruj?cym Kongres.

Osobi?cie, czuj? dzisiaj ogromn? wdzi?czno??, wdzi?czno??, ?e Zjednoczenie istnieje, wdzi?czno??, ?e zosta?o erygowane w Ko?ciele Powszechnym jako stowarzyszenie publiczne; wdzi?czno?? wobec ?w. Wincentego za jego wizj? i za jego otwarto?? na Boga i za wszystko czego Bg od niego ??da?; wdzi?czno?? za jego duchowo?? za podzielenie ni? z nami w swoich pismach, za jego duchowe zapiski i jego listy, s? one jak dziennik duszy, i za to wszystko czuj? wdzi?czno?? tym bardziej kiedy zaczynam rozumie? Boga, Jego dzia?anie w Pallottim i przez niego. Wdzi?czno?? wobec ?w. Wincentego Pallottiego za za?o?enie Zjednoczenia, za trwanie w nim i z nim.

Cudownym by?oby gdyby?my tutaj, dzisiaj mogli zrobi? zdj?cie rentgenowskie ZAK, aby?cie wszyscy mogli zobaczy? wewn?trzn? prac?, jego wewn?trzne ?ycie, jego bij?ce serce, musku?y i ?y?y. Nie jest to jednak mo?liwe. Mog? podzieli? si? tylko niektrymi wydarzeniami, ktre w jaki? sposb ukazuj? ?ycie Zjednoczenia.

1. Ludzie, m??czy?ni i kobiety, kap?ani, bracia, siostry, osoby ?wieckie, cz?onkowie Rodziny Palloty?skiej oraz wiele osb z innych wsplnot zakonnych i tradycji zapoznaj? si?, doceniaj? i przyjmuj? Zjednoczenie, jego ?ycie, jego duchowo??, jego cechy i istot? charyzmatu, przyjmuj? zaproszenie do bycia uczniami a nast?pnie aposto?ami Jezusa Chrystusa. Zauwa?a si? wzrost, nie jest on doskona?y, nie na 100%, ale jest zauwa?alny wzrost.

2. To?samo?? i identyfikowanie si? ze Zjednoczeniem. Wszyscy, ?wieccy, osoby zakonne, kap?ani, coraz bardziej stajemy si? ?wiadomi faktu, ?e nale?ymy do Zjednoczenia. Nasza przynale?no?? jest prze?ywana przez nas i jest widoczna w naszych wsplnotach, zgromadzeniach, stowarzyszeniu, w tym stanie w ktrym ?yjemy, powo?aniu, wszyscy jeste?my w jednej komunii wiernych, zjednoczonych z Bogiem i pomi?dzy sob? (SG 1). Uto?samiamy si? ze Zjednoczeniem i to jest to przej?cie w ?wiadomo?ci lub mo?emy powiedzie?, ?e ?wiadomo?? ta wzrasta i b?dzie nadal wzrasta?. W szczeglny sposb jest to prawdziwe w ?yciu ?wieckich cz?onkw Zjednoczenia. My?l?, ?e dla ?wieckich cz?onkw erygowanie ZAK w Ko?ciele powszechnym i wprowadzanie w ?ycie jego struktur zapewnia im cz?onkowstwo w Stowarzyszeniu, potwierdza ich to?samo?? i misj? w stowarzyszeniu ko?cielnym. Dzi?ki temu erygowaniu mo?e urzeczywistnia? si? duchowo?? ukierunkowana na Jezusa Chrystusa i na Boga, ktry jest niesko?czon? Mi?o?ci? i Mi?osierdziem.

3. Wracaj?c do obrazu zdj?cia rentgenowskiego chcia?bym powrci? do tego, co mwi?em o bij?cym sercu ZAK, a widz?, ?e jest nim wsp?dzia?anie i wsp?praca. Jest prawd?, ?e wsp?dzia?anie i wsp?praca jest bij?cym sercem ZAK. Kiedy ?w. Wincenty mwi? o wsp?dzia?aniu rozpocz?? ?wiadomie zaprasza? do wsp?pracy z Bogiem, sam te? wsp?pracowa? z tym wszystkim czego Bg dokonywa? w jego ?yciu. Pallotti zauwa?y?, ?e Bg dokonywa? dzie?a zbawienia w tym wsp?dzia?aniu. Drugi etap to wsp?praca z Bogiem, w tym co ju? czyni i pragnie czyni? w innych, i to jest zaproszenie do wsp?pracy w realizowaniu misji Jezusa jak? jest dzie?o zbawienia ca?ej ludzko?ci. Trzeci aspekt to wsp?dzia?anie pomi?dzy lud?mi. ?w. Wincenty nazywa wsp?prac? najwi?kszym ze wszystkich Bo?ych darw Rozwa?, o moja duszo, ?e dar wsp?pracy dla zbawienia dusz jest jednym z doskona?o?ci jakie Bg udziela swoim stworzeniom. Po?rd wszystkich Jego darw ten jest najbardziej Boski i naprawd? najwi?kszy, a to z wielu racji ... ci ktrzy pierwsi odpowiedz? na ten dar ... s? najdoskonalszymi na?ladowcami Jezusa Chrystusa ... (OOCC XI, s. 256). Do?wiadczenie wydaje si? uczy?, ?e przynaglenie do wsp?pracy nie jest czym? naturalnym i dlatego wymaga ?aski. Kiedy wsp?praca si? udaje i staje si? rzeczywisto?ci? wtedy jest ona czym? wspania?ym, jednak?e nie jest to co? co dokonuje si? automatycznie, jest ona naprawd? sztuk?. Sztuka ta mo?e by? nabyta i rozwini?ta zawsze, ale oczywi?cie przy pomocy ?aski Bo?ej. Sztuka wsp?pracy wymaga odrzucenia wszystkiego co zamyka nas w nas samych i koncentruje na w?asnych interesach, wszystkiego co sieje nieufno?? i podzia? pomi?dzy osobami, wszystkiego co jest przeszkod? we wsp?pracy. Wtedy, gdy jest ona obecna i skuteczna staje si? prawdziwym znakiem obecno?ci Boga i jego Ducha.

Na tym, wzgl?dnie pocz?tkowym, etapie ?ycia oficjalnie erygowanego Zjednoczenia bardzo widoczny jest wzrost w zakresie wsp?pracy. Czeka nas jeszcze d?uga droga jednak?e z pomoc? ?aski Bo?ej i przy odrobinie dobrej woli j? osi?gniemy.

4. Je?li sercem Zjednoczenia jest wsp?praca to musku?ami czy ?ci?gnami musi by? oczywi?cie proces formacyjny jaki powinien dokonywa? si? w ?yciu ZAK. Formacja ta obejmuje: etap pocz?tkowy podczas, ktrego osoba nawi?zuje kontakt ze Zjednoczeniem, nast?pnie przygotowanie do wst?pienia przez z?o?enie Aktu Apostolskiego Zobowi?zania oraz etap formacji sta?ej, ktra trwa a? do ?ycia wiecznego. Kiedy pracowa?em nad jednym z tekstw wyst?pienia, ktre b?dzie mia?o miejsce na porannej sesji w sobot?, zauwa?y?em, i? osoba, ktra t?umaczy?a tekst z j. w?oskiego na angielski przet?umaczy?a s?owo formacja na edukacja. Poprawi?em wi?c to s?owo, ale potem pomy?la?em, ?e autor mia? racj?. Formacja oznacza nadawa? form?, kszta?towa?, budowa? i rozwija?, ale przecie? potrzebujemy tak?e wychowywa?, aby doko?czy? ten proces. W tym znaczeniu wychowanie znaczy informowanie i wydobywanie tego co jest wewn?trznym bogactwem osoby. Formacja w i dla Zjednoczenia jest istotn? cz??ci? ?ycia Zjednoczenia. Cieszymy si? z formacji, ktra ma miejsce w tak wielu krajach, przygotowane s? programy systematyczne i ca?o?ciowe. B?dziemy mieli mo?liwo?? zobaczenia niektrych programw formacyjnych jakie s? w zastosowaniu w kilku krajach, programy dostosowane do rzeczywisto?ci ka?dego z tych krajw.

5. ?y?y, ktre przenosz? krew, ?yciodajn? krew w Zjednoczeniu to s? nasze duchowe praktyki takie jak modlitwa, medytacja, kontemplacja a nade wszystko celebracja Eucharystii tak jak to wyra?a Statut Generalny w art. 23 Cz?onkowie Zjednoczenia ... umieszczaj? celebracj? Eucharystii w centrum swojego ?ycia.

Wiele wezwa? stoi przed Zjednoczeniem, ale tak?e przechodzi ono swoje trudno?ci. Arcybiskup Ry?ko w homilii wyg?oszonej podczas Mszy ?w. dzi?kczynnej za erygowanie ZAK, sprawowanej w Bazylice san Lorenzo in Damaso, 24 stycznia 2004 r. powiedzia?: Akt kanonicznego erygowania Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiego jest dla was wszystkich nowym wezwaniem do pog??bienia waszej to?samo?ci, ktrej ?rd?em jest charyzmat. Nale?y siebie pyta?: kim jeste?my w Ko?ciele jako ogromna Palloty?ska Rodzina? Jakie jest nasze miejsce po?rd wielu charyzmatw jakie Duch ?wi?ty hojnie wyla? na Ko?ci? naszych czasw? Jan Pawe? II w Christifideles Laici mwi? o nowym czasie stowarzysze? wiernych ?wieckich jakie powsta?y po Soborze Watyka?skim II, jeste?my ?wiadkami rozkwitu nowych ruchw ko?cielnych i wsplnot powstaj?cych obok stowarzysze? takich jak wasze, ktre ma d?ug? i zas?uguj?c? na uznanie histori?. Ale dzisiaj spontanicznie rodzi si? pytanie: ile z tych nowych charyzmatw b?dzie mia?o tak d?ugie i owocne ?ycie jak ma wasze? Drogi Bo?e s? niezbadane ...?

Nasz charyzmat, nasze Zjednoczenie jest doprawdy stare gdy? si?ga czasu ?w. Wincentego, ale nabiera ono nowej formy, kszta?tu i wszyscy coraz pe?niej go rozumiemy. W tych dniach Kongresu w tym wzgl?dzie - czeka nas wiele wezwa? i pyta?, ktre nale?y postawi?, a ktre dotycz? zrozumienia przez nas samych naszego charyzmatu.

Innym wezwaniem dla Zjednoczenia jest pe?niejsze okre?lenie miejsca i roli Wsplnot Zjednoczenia, przynale??cych do ZAK i powsta?ych dla Zjednoczenia. Statut Generalny w art. 35 stwierdza, ?e Stowarzyszenie Apostolstwa Katolickiego, Zgromadzenie Sistr Apostolstwa Katolickiego oraz Zgromadzenie Sistr Misjonarek Apostolstwa Katolickiego zosta?y za?o?one przez ?w. Wincentego Pallottiego w Zjednoczeniu i dla niego ... cz?onkowie lub te wsplnoty, ktre stanowi? integraln? cz??? Zjednoczenia s? odpowiedzialni za zapewnienie jedno?ci i apostolskiej skuteczno?ci ca?ego Zjednoczenia. Wezwaniem dla tych wsplnot i ich cz?onkw jest realizacja tego powo?ania. Art. 36 mwi o innych Wsplnotach Zjednoczenia: Istniej? inne wsplnoty, ktre zosta?y za?o?one p?niej i s? inspirowane w szczeglny sposb charyzmatem palloty?skim, one te? z czasem by?y przyj?te do Zjednoczenia ... cz?onkowie tych wsplnot po?wi?caj? si? realizacji zada? Zjednoczenia w sposb ca?kowity lub na ile status ich ?ycia i okoliczno?ci im pozwalaj?. Podj?cie wezwania polega na odnalezieniu rwnowagi pomi?dzy ?yciem wsplnotowym a zaanga?owaniem apostolskim przy jednoczesnym wype?nieniu zada? Zjednoczenia.

Arcybiskup Ry?ko zach?ca? nas do refleksji nad pytaniem: Jakie jest nasze miejsce po?rd tak wielu charyzmatw? Jakie jest nasze miejsce w Ko?ciele lokalnym, jaka jest nasza obecno??? Rozwa?my zacytowane ju? s?owa Papie?a Benedykta XVI: jak? tajemnic? Chrystusa, ktr? ?w. Wincenty odzwierciedli? w swoim apostolstwie, mo?emy my uobecnia?? Jakie s?owo Chrystusa, jaki roz?wietlaj?cy promie? Jego ja?niej?cego Oblicza ?w. Wincenty uczyni? swoim?

?w. Wincenty by? cz?owiekiem Ko?cio?a, pragn?cym gorliwie s?u?y? Ko?cio?owi i jego misji. Podobnie jak on zapytajmy si? samych siebie: Co my mo?emy zaofiarowa?, co mo?emy da?, ?wiadomi, ?e charyzmat nie jest po to, by go chomikowa? albo te? zazdro?nie trzyma? tylko dla siebie. ?w. Pawe? pisze w swoim li?cie, ?e charyzmaty zosta?y powierzone po to, aby budowa? Cia?o Chrystusa, Ko?ci?: Ka?demu za? z nas zosta?a dana ?aska wed?ug miary daru Chrystusowego ... (Ef 4,7) tak (aby?my razem) budowali jedno?? w wykonywaniu pos?ug celem budowania Cia?a Chrystusowego a? dojdziemy wszyscy razem do jedno?ci wiary i pe?nego poznania Syna Bo?ego, do cz?owieka doskona?ego, do miary wielko?ci wed?ug Pe?ni Chrystusa(Ef 4, 12-13).

Ko?cz?c zwr?my si? do Maryi, naszej Matki pozdrawiaj?c j? modlitw?: Zdrowa? Maryjo ... Naszym pragnieniem i intencj? jest prze?ycie tego Kongresu w komunii z Maryj?, nasz? Or?downiczk? i Patronk?. Aposto?owie zgromadzeni w Wieczerniku wraz z Ni? modlili si? o dar i moc Ducha ?wi?tego, jednym sercem i jednym g?osem z Maryj? przywo?ujmy Ducha ?wi?tego na czas naszego II Kongresu Generalnego.

Propozycje do refleksji i dzielenia si? z innymi:

1. Jako cz?onek ZAK, w jaki sposb widz? i rozumiem moj? misj? w Ko?ciele i ?wiecie?

2. Zastanawiaj?c si? na stwierdzeniem Ojca ?wi?tego Benedykta XVI (str.2): jaki aspekt tajemnicy Chrystusa najbardziej jest widoczny w ?yciu ?w. Wincentego Pallottiego? A jaki w naszym ?yciu?

3. W jaki sposb w??czam si? do wsp?pracy z innymi jako cz?onek Zjednoczenia ?w. Wincentego Pallottiego?

4. Jakie jest nasze miejsce po?rd tak wielu charyzmatw w Ko?ciele?

 

statystyka ______________ statystyka