Nowa mutacja bursztynu w genie beta-talasemizującym z nie mierzalnymi poziomami zmutowanego informacyjnego RNA in vivo.

Zidentyfikowaliśmy gen beta-talasemii, który przenosi nowatorską mutację nonsens u chińskiego pacjenta. Ta mutacja, substytucja G do T w pierwszej pozycji kodonu 43, zmienia triplet kodujący kwas glutaminowy (GAG) do kodonu terminatora (TAG). Na podstawie badań hybrydyzacji oligonukleotydów z 78 chromosomów beta-talasemii chińskiej i południowo-wschodniej stwierdza się, że mutacja ta stanowi niewielką mniejszość mutacji beta-talasemii w tej populacji. Badanie ekspresji tego sklonowanego genu w przejściowym układzie ekspresyjnym wykazało 65% spadek poziomów normalnie łączonego zmutowanego mRNA beta-globin...

Ocena ilościowa tworzenia się fragmentu X podczas leczenia trombolitycznego streptokinazą i tkankowym aktywatorem plazminogenu.

Określiliśmy zakres powstawania fragmentu X podczas leczenia trombolitycznego przez całkowanie w czasie stężenia fibryny beta beta-42 beta w osoczu. Peptyd ten jest uwalniany ilościowo, gdy fragment X powstaje w wyniku działania plazminy na fibrynogen lub fibrynę I. W odpowiedzi na streptokinazę (SK) i rt-PA przekształcono fibrynogen odpowiednio 264 +/- 54 i 95 +/- 12 mg / dl do fragmentacji X. Przez immunoblotting, fragment X wykazano już po 5 minutach po SK i 30 minut po rt-PA, i był nadal widoczny 24 godziny po traktowaniu. Pacjenci leczeni SK wykazywali znaczną dalszą degradację plazmidu fragmentu X do frag...

Mutacja punktowa w bogatym w leucynę powtórzeniu glikoproteiny płytkowej Ib alfa skutkującej zespołem Bernarda-Souliera.

Bogate w leucyny powtórzenia są konserwatywnym motywem strukturalnym o jeszcze nieokreślonej wadze, występującym w grupie białek różnych gatunków. Należą do nich cztery składniki ludzkiego kompleksu glikoproteiny płytkowej Ib-IX-V, receptora błonowego, który pełni podstawową funkcję w trombogennej funkcji płytek przez interakcję z białkiem adhezyjnym, czynnikiem von Willebranda. Stwierdziliśmy, że podstawienie pojedynczego aminokwasu (Ala156 -> Val) w jednym z sześciu powtórzeń bogatych w leucynę w podjednostce alfa glikoproteiny Ib prowadzi do wariantowej postaci wrodzonego zaburzenia krwawienia...

Czynniki związane z humoralną hiperkalcemią złośliwości stymulują cyklazę adenylanową w komórkach osteoblastycznych.

Pożywka hodowlana trzech linii komórkowych, ludzki rak gruczołu krokowego (PC3), szczurzy nowotwór komórek Leydiga (Rice-500) i szczurzy mięsak mięsniak (WRC-256), które uzyskano z nowotworów związanych z humoralną hiperkalcemią złośliwości (HHM ), badano pod kątem stymulacji cyklazy adenylanowej w komórkach osteoblastycznych ROS 17 / 2.8 i aktywności resorpcyjnej kości w hodowli. Komórki z niehipercalcemicznego wariantu nowotworu WRC256 służyły jako kontrola. Fragmenty trzech stałych guzów ludzkich, gruczolakoraka płuca od pacjenta z HHM i dwóch gruczolakoraków od pacjentów z normokalcemią (płu...

Najnowsze zdjęcia w galerii e-gastrolog:

Kierowane przez receptory hamowanie indukowanej czynnikiem chemotaktycznym nadczynności neutrofilów przez pochodne pirazolonu. Definicja chemotaktycznego antagonisty peptydowego.

Dwie pochodne pirazolonu, fenylobutazon i sulfinpirazon, selektywnie hamują wpływ chemotaktycznego peptydu na neutrofile. Ponieważ antagonizują one indukcję ostrej neutropenii in vivo i hiperadhezyny komórkowej, uwalnianie enzymu lizosomalnego, aktywność bocznikowego monofosforanu heksozy i wytwarzanie ponadtlenków in vitro, efekty te występują ze swoistością niezwiązaną z innym hamowaniem biosyntezy prostaglandyn przez te leki przypominają typ konkurencyjny. antagonizmu i występuje w stężeniach osiągalnych in vivo w warunkach klinicznych. Nie ma to wpływu na maszynerię lokomotoryczną, mechanizmy ustala...

Brak glikoproteiny P m-1a u myszy wpływa na rozmieszczenie w tkankach i farmakokinetykę deksametazonu, digoksyny i cyklosporyny A.

Wcześniej wykazaliśmy, że brak mysiej mdr1a (zwanej także mdr3) P-glikoproteiną u myszy "knockout" mdr1a (- / -) ma głęboki wpływ na rozmieszczenie w tkankach i eliminację winblastyny i iwermektyny, a zatem na toksyczność te związki. Pokazujemy tutaj, że mysio mdr1a i ludzka glikoproteina P MDR1 aktywnie transportują ivermectin, deksametazon, digoksynę i cyklosporynę A i, w mniejszym stopniu, morfinę przez spolaryzowaną warstwę komórek nabłonka nerki in vitro. Wstrzyknięcie tych radioznakowanych leków myszom mdr1a (- / -) i myszom typu dzikiego zaowocowało znacznie (20 do 50 razy) wyższymi p...

Przeciwciało przeciwko ligandowi CD40, gp39, blokuje występowanie ostrych i przewlekłych postaci choroby przeszczepu przeciwko gospodarzowi.

Przewlekła i ostra choroba przeszczep przeciwko gospodarzowi (cGVHD i aGVHD) wynika z komórek dawcy reagujących na odmienne allele MHC u gospodarza. W cGVHD (H-2d -> H-2bd), zwiększone wytwarzanie immunoglobulin poliklonalnych jest spowodowane interakcją wszystkich wyspecjalizowanych komórek T pomocniczych (Th) i komórek B gospodarza. In vivo podawanie przeciwciała do ligandu dla CD40, gp39, zablokowane indukowane cGVHD surowicowe autoprzeciwciała anty-DNA, wytwarzanie IgE, spontaniczna produkcja immunoglobulin in vitro i powiązana splenomegalia. Wytwarzanie przeciwciał utrzymywało się przez dłuższy okres cz...

Jelitowy transport cukrów i aminokwasów u szczurów z cukrzycą

Specyficzność i mechanizm zmienionego transportu jelitowego szczurów z cukrzycą zbadano za pomocą techniki pierścienia z odwróconymi pierścieniami. W cukrzycy wykazano zwiększoną wewnątrzkomórkową akumulację aminokwasów, a także galaktozy i 3-O-metyloglukozy. Większej akumulacji przez jelito cukrzycowe nie można było przypisać bezpośredniemu działaniu środka stosowanego do wywoływania cukrzycy lub do zmiany spożycia pokarmu. Chociaż zmiany były związane z ciężkością cukrzycy i można je było odwrócić za pomocą leczenia insuliną, nie można było ich zmodyfikować przez dodanie insuliny in ...

Dwie odrębne grupy immunoglobulin A (IgA) ujawnione przez trawienie trawienne

Składniki surowicy IgA M, wydzielnicze IgA oddzielone od siary i IgA z surowicy pacjentów z marskością wątroby trawiono pepsyną przy pH 4,1. Składniki M IgA są segregowane na dwie grupy na podstawie ich względnej ilości trawienia trawiennego. Surowicę surowicy i siatkówki trawiono w całkowitej szybkości pośredniej do tej z dwóch grup białek szpiczaka IgA. Okazało się jednak, że siarkowa IgA może być początkowo bardziej oporna na trawienie trawienne niż surowica IgA. Zmienność tempa trawienia trawiennego nie była związana z mobilnością elektroforetyczną, lekkim łańcuchem ani podklasą IgA. Waru...

Wpływ modulujący na syntezę i wydzielanie immunoglobulin przez limfocyty u pacjentów z niedoborem odporności.

Inkubacja limfocytów obwodowych (PBL) od zdrowych dawców z indukowanym pokeweek mitogenem (PWM) powodowała końcowe różnicowanie limfocytów B do immunoglobulin (Ig) syntetyzując i wydzielając komórki plazmatyczne. Komórki B od pacjentów z hipogammaglobulinemią z różnymi pierwotnymi niedoborami odporności nie uległy funkcjonalnemu zróżnicowaniu po podobnym leczeniu z użyciem PWM. Wspólne hodowle BL od zdrowych dawców i pacjentów z hipogammaglobulinemią często powodowały odchylenia, zarówno pozytywne, jak i negatywne, od oczekiwanych poziomów biosyntezy wewnątrzkomórkowej Ig stymulowanej PWM. Tłumi...

Regulacja in vivo ludzkiej jednojądrzastej leukocytowej reduktazy 3-hydroksy-3-metyloglutarylo-koenzymu A. Badania u osób zdrowych.

Regulację in vivo aktywności mikrosomalnej HMG CoA reduktazy badano w świeżo izolowanych jednojądrzastych leukocytach od 26 zdrowych dorosłych mężczyzn. Aktywność reduktazy wykazywała dzienny rytm i zmniejszała się podczas postu. Aktywność enzymu była również modulowana in vivo przez zmiany w cholesterolu w diecie i w osoczu, co sugeruje istnienie funkcjonalnego systemu regulacji sprzężenia zwrotnego cholesterolu. Pojedynczy posiłek o wysokiej zawartości cholesterolu zmniejszył aktywność reduktazy w ciągu 2 godzin. Ponadto szybkie obniżenie poziomu cholesterolu we krwi za pomocą plazmaferezy doprow...

Kontrola genetyczna ósmego składnika dopełniacza.

Stosując ogniskowanie izoelektryczne w żelu poliakrylamidowym i test hemolityczny do opracowania wzorów, wytyczono rozległy, strukturalny polimorfizm w ludzkim C8. Dwa allele, C8A i C8B, zostały zidentyfikowane w kierunkach, z częstotliwościami genów 0,655 i 0,345. U czarnych stwierdzono obecność trzeciego wspólnego allelu, tak więc częstości wynosiły 0,692, 0,259 i 0,049 dla C8A, C8B i C8A1. U białych C8A1 było rzadkie z częstością 0,003, a częstości dla C8A i C8B wynosiły 0,649 i 0,349. Dziedziczenie było autosomalnym kodominantem w badaniach rodzinnych, a rozkład typów w losowych niespokrewnionych...

Potranslacyjna stabilizacja opiera się na niezależnej od p53 indukcji p21WAF1 / CIP1 / SDI1 w różnicowaniu ludzkich komórek białaczkowych.

p21WAF / CIP1 / SDI1 to niedawno zidentyfikowany gen ulegający ekspresji w komórkach niosących gen p53 typu dzikiego, ale nie zmutowany. Koduje białko jądrowe o masie 21 kD, które hamuje zależną od cyklin aktywność kinazy. Konstytutywną ekspresję mRNA p21WAF1 / CIP1 / SDI1 wykryto w komórkach nowotworowych od pacjentów z różnymi nowotworami hematologicznymi, jak również w prawidłowych komórkach jednojądrzastych szpiku kostnego oraz w liniach komórkowych mieloidalnych i limfoidalnych niezależnie od ich statusu p53. Indukowane różnicowanie promielocytowych komórek z niedoborem p53 wzdłuż linii monocy...

Związek między geometrycznymi wymiarami zwężeń tętnic wieńcowych a rezerwą perfuzji mięśnia sercowego u człowieka.

Aby określić związek między anatomią i perfuzją zwężenia u człowieka, 31 pacjentów miało ilościową arteriografię tętnic wieńcowych i obrazowanie pozytronowe (PET) z amoniakiem Rb-82 lub N-13 w spoczynku i po stresie z użyciem dipiridamolu. 10 pacjentów badano również po angioplastyce (całkowite zwężenia = 41). Procent zwężenia i bezwzględny przekrojowy obszar światła były powiązane przez kwadratową funkcję rezerwy perfuzji mięśnia sercowego określonej za pomocą PET. Arteriograficznie określona rezerwa przepływu wieńcowego była liniowo zależna od względnej rezerwy perfuzji mięśnia se...

Odporność nerek na hormon przytarczyc podczas deprywacji fosforu.

Ponieważ wcześniejsze badania wykazały, że reabsorpcja nerkowego nieorganicznego fosforanu jest zwiększona u szczurów po pozbawieniu pokarmu fosforu, badaliśmy wpływ parathormonu (PTH) na nieorganiczną reabsorpcję fosforanów u szczurów z ostrą postacią tarczycy ustabilizowanych na diecie o niskiej zawartości fosforu, aby określić, czy reakcja fosfatyczna na PTH jest osłabiony podczas wyczerpywania się fosforu. Ostre myszy z niedoborem fosforu poddane toryropatii po usunięciu fosforu zareagowały tylko minimalnie na PTH, podczas gdy podobnie przygotowane zwierzęta stabilizowane na diecie o wysokiej zawarto...

Unikalne środowisko endokrynologiczne płodu.

Tabela II podsumowuje w formie tabelarycznej główne cechy płodowego środowiska endokrynologicznego omówione na powyższych stronach. Ssak płodowy rozwija się w środowisku, w którym łożysko zapewnia funkcje oddychania, żywienia i wydalania. Metabolizm tkanek płodu jest w dużej mierze ukierunkowany na anabolizm; Temperatura ciała jest modulowana przez matczyny metabolizm, a termogeneza tkanki płodowej jest utrzymywana na poziomie podstawowym. Wydaje się, że wzrost tkanki i narząd jest regulowany przez czynniki wzrostu, które prawdopodobnie działają przez autokrynne lub parakrynne mechanizmy podczas większ...

Właściwości pompy Na + -K + w ludzkich krwinkach czerwonych ze zwiększoną liczbą miejsc w pompie.

Badaliśmy pompę Na + / K + w krwinkach czerwonych od otyłego człowieka (MAJ), w której liczba pomp / komórek była 10-20 razy większa niż normalnie. Poprzez pomiary kinetycznych właściwości kilku trybów pracy pompy Na + / K + ustaliliśmy, że pompy w komórkach MAJ są kinetycznie normalne. W obecności odpowiedniego substratu metabolicznego maksymalne szybkości pompowania Na + i wytwarzania mleczanu nasyconego odpowiednio przy 60 i 12 nmol / 1 komórkę na godzinę. W warunkach fizjologicznych pompy i "wycieki" strumienie Na + były podobne w MAJ i normalnych komórkach. Ponieważ wewnętrzny Na + by...

Spontaniczna ekspresja genu c-sis i uwalnianie pochodzącej z płytki krwi cząsteczki podobnej do czynnika wzrostu przez ludzkie pęcherzykowe makrofagi.

Makrofagi pęcherzykowe od zdrowych osób i pacjentów z śródmiąższowymi chorobami płuc spontanicznie eksprymowały mRNA o 4,2 kb, komplementarne do genu c-sis, protoonkogenu kodującego jeden z łańcuchów płytkowego czynnika wzrostu (PDGF). Równocześnie komórki te uwalniały mediator o właściwościach PDGF, w tym: czynnik chemotaktyczny dla komórek mięśni gładkich, których aktywność była odporna na ciepło i kwas, ale wrażliwa na redukcję; mitogenna (kompetencja) aktywność fibroblastów; zdolność do konkurowania z PDGF o jego receptor; i strącone przez przeciwciało anty-PDGF. Podczas gdy monocyty...

Obniżenie poziomu cholesterolu mevinoliny, inhibitora 3-hydroksy-3-metyloglutarylo-koenzymu, u zdrowych ochotników.

Mevinolin zmniejsza syntezę cholesterolu poprzez hamowanie reduktazy 3-hydroksy-3-metyloglutarylo-koenzymu A. Bezpieczeństwo i skuteczność tego środka oceniano w podwójnie ślepym, kontrolowanym placebo badaniu z udziałem 59 zdrowych mężczyzn (cholesterol w surowicy 3,88 - 7,76 mmol / litr) w pięciu ośrodkach. Pacjenci utrzymywali swoją zwykłą dietę i czynności. Dawki 6,25, 12,5, 25 lub 50 mg dwa razy na dobę przez 4 tygodnie spowodowały średnie zmniejszenie całkowitego cholesterolu w surowicy o 23-27% [vs. placebo (4%), P mniejsze niż 0,01]. Średni cholesterol o niskiej gęstości lipoproteiny zmniejszy...

Ilościowa radiautografia transportu cukru w biopsjach jelita od normalnych ludzi i pacjenta z zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy

Zarówno gromadzenie galaktozy, jak i wiązanie floryzyny przez kolumnowe komórki nabłonkowe badano in vitro za pomocą niedawno opracowanej techniki radiografii z wysoką rozdzielczością plastyczną, która jest szczególnie odpowiednia dla małych ilości biopsji. Analiza gęstości radioizotopów na ziarnach zapewnia definitywne poparcie dla poglądu, że mechanizmy komórkowe leżące u podstaw wchłaniania glukozy-galaktozy u zwierząt laboratoryjnych mają pełne zastosowanie w jelicie cienkim człowieka. Nawet liczba nośników cukru w membranie mikrofoworynowej wydaje się podobna, a główna różnica ilościowa,...

Wydolność beztlenowa i metabolizm nadczynności tarczycy

Beztlenowo występujące serca szczurów z doświadczalnie wywołaną nadczynnością tarczycy wykazywały przyspieszone pogorszenie czynności rozrusznika i sprawności komorowej. Zmniejszone beztlenowe działanie nadczynnych serc było związane ze zmniejszeniem poziomu trifosforanu adenozyny (ATP) i zmniejszoną szybkością beztlenowej glikolizy, co odzwierciedla zmniejszenie wytwarzania kwasu mlekowego podczas 30 minut perfuzji beztlenowej. Badania homogenatów całego serca wykazały hamowanie na etapie fosfogruktokinaz (PFK) szlaku glikolitycznego. Takie hamowanie nie zostało wykazane w cytozolu nadczynno-tarczycy. Po...

Nieprawidłowość biochemiczna w kserzystomotorowej kantostomii UTRATA KWASU BILEJOWEGO BIOSYNTEZA ZWIĄZANA Z NIEKOMPLETNĄ DEGRADACJĄ ŁAŃCUCHA CHOLESTEROLOWEGO

Wytwarzanie kwasu żółciowego w ziarniniakowatej krętnicy (CTX) jest nieprawidłowe, ale aktywność 7'-hydroksylazy cholesterolu, enzymu określającego szybkość syntezy kwasów żółciowych, jest podwyższona. Aby wyjaśnić tę rozbieżność, poszukiwano prekursorów kwasu żółciowego w żółci i kale trzech osobników CTX. Ponad 10% wszystkich steroli wydalanych z żółcią i kałem składało się ze związków bardziej polarnych niż cholesterol. Analiza chromatograficzna frakcji polarnych w połączeniu ze spektrometrią masową chromatografii gazowej (GLC) wykazała dwa główne składniki: 5a -cholesta...

Modyfikacja właściwości biofizycznych i endotoksycznych bakteryjnych lipopolisacharydów przez surowicę.

Normalna surowica królika zmniejsza gęstość wyporową lipopolisacharydu (LPS) z Escherichia coli 0111: B4 (d = 1.44 g / cm3) i Salmonella minnesota R595 (d = 1,38 g / cm3) do wartości mniejszej niż g / cm3. To przesunięcie gęstości jest związane z hamowaniem szeregu aktywności endotoksycznych LPS; mianowicie aktywność pirogenna, zdolność do natychmiastowej neutropenii u królików, letalność u myszy z adrenalektomią i aktywność przeciwpełniotwórczą. Po podaniu dożylnym LPS królikom zaobserwowano jakościowo podobną zmianę gęstości w płynie. Wstępne dowody sugerują, że przesunięcie gęstości ...

Apoptoza komórek mezangialnych: główny mechanizm rozkurczu kłębuszków nerkowych w doświadczalnym mezangialnym proliferacyjnym zapaleniu nerek.

Wzrost liczby komórek mezangialnych może zwiastować blizny kłębuszkowe, ale nie są one nieodwracalne. W tym badaniu poszukiwano mechanizmów, dzięki którym można usunąć nadwyżkowe kłębuszkowe komórki mezangialne. Niewielka część hodowanych komórek mezangialnych wykazywała typowe cechy morfologiczne apoptozy (zaprogramowanej śmierci komórki), która była zwiększona przez pozbawienie czynnika wzrostu lub ekspozycję na cykloheksymid, bodźce, o których wiadomo, że zwiększają apoptozę w innych typach komórek. Apoptozę potwierdzono przez typowe rozszczepienie chromatyny internukleosomalnej. In vivo,...

Osadzanie i uwalnianie witaminy D3 z tkanki tłuszczowej: dowód na miejsce przechowywania u szczura

Witamina D we wszystkich tkankach ciała była znakowana radioaktywnie przez uzupełnianie szczurów odstawiających witaminę D z niedoborem doustnej witaminy D3-4-14C przez 2 tygodnie. Następnie wstrzymano całą witaminę D i zmierzono radioaktywność i zawartość witaminy D w różnych narządach i tkankach. Stwierdzono, że tkanka tłuszczowa zawiera zdecydowanie największą ilość radioaktywności w ciągu 3-miesięcznego okresu doświadczalnego. Natychmiast po suplementacji połowa całkowitej radioaktywności w tkance tłuszczowej odpowiadała niezmienionej wit. D3, a druga połowa - polarnym metabolitom i estrom...

Hemopoetyczne pochodzenie podjednostek czynnika XIII A w postaci płytek krwi, monocytów i osocza. Dowody z badań dotyczących przeszczepienia szpiku kostnego.

Podjednostka czynnika XIII A (FXIIIA) znajduje się w osoczu, płytkach krwi i monocytach. Wkład hemopoetyczny do FXIIIA w tych składnikach badano u pacjentów przeszczepionych szpikami od dawców z różnymi fenotypami FXIIIA. U trzech pacjentów z udanym wszczepieniem (genotypem DNA, fenotypowaniem krwinek czerwonych i badaniami cytogenetycznymi) zmieniono fenotypy płytek krwi i monocytów FXIIIA na fenotypy dawcy z odzyskiem hematologicznym. Tak więc, FXIIIA w płytkach krwi i monocytach jest syntetyzowany de novo i / lub z ich komórek progenitorowych. Zmiana fenotypu FXIIIA osocza po transplantacji była bardziej zł...

Nieinwazyjna metoda pomiaru wychwytu glukozy splanchnic po doustnym podaniu glukozy.

Opracowaliśmy nieinwazyjną metodę szacowania wychwytu glukozy splanchnickiej (SGU) u ludzi (doustna technika pomiaru poziomu glukozy [OG-CLAMP]), która łączy zacisk hiperinsulinowy z doustnym obciążeniem glukozą (doustny test tolerancji glukozy). Zatwierdziliśmy tę metodę u 12 osób bez cukrzycy stosujących cewnikowanie żył wątrobowych (HVC) podczas doustnego testu tolerancji glukozy. Podczas HVC splanchnicyjny przepływ krwi wzrósł z 1395 +/- 64 do 1935 +/- 109 ml / min, powracając do wartości wyjściowych po 180 minutach i stanowił 45 +/- 7% SGU w chudym i 19 +/- 5% w osoby otyłe (P <0,05). Wartoś...

Zwiększona liczba limfocytów T z receptorami antygenu gamma-delta w podgrupie osób z sarkoidozą płucną.

Osoby z sarkoidozą oceniano pod kątem preferencyjnego stosowania limfocytów T z receptorem antygenowym limfocytów T typu delta-dodatniego (+). W porównaniu z normalnymi osobnikami (n = 19), grupa z sarkoidozą miała zwiększoną liczbę limfocytów T CD3 + alfa-ujemnych (-) we krwi (normalna, 58 +/- 12 komórek / mikrolitrów, sarkoida, 192 +/- 45 komórki / mikrolitry, P mniejsze niż 0,05) oraz w nabłonkowym płynie płuc (normalne, 78 14 komórek / mikrolitry, sarkoida, 240 +/- 60 komórek / mikrolitry, P mniejsze niż 0,04) i jednocześnie zwiększona liczba krwi i komórki limfocytów T CD3 + gamma delta +, dzięk...

Zmienność DNA w genach trifosfatazy Na, K-adenozyny i jej związek z spoczynkową szybkością metaboliczną, ilorazem oddechowym i tkanką tłuszczową.

Celem tego badania było zbadanie 261 osób z 58 rodzin, związek między zmiennością DNA w genach kodujących peptydy Na, K-ATPazy i spoczynkowy wskaźnik metaboliczny (RMR), współczynnik oddechowy (RQ) i procent tkanki tłuszczowej ( %TŁUSZCZ). Określono pięć polimorfizmów długości fragmentów restrykcyjnych (RFLP) w trzech genach Na, K-ATP-azy: jeden w locus alfa 1 (BglII) i dwa w locus beta (beta MspI i beta PvuII). Haplotypy określano na podstawie dwóch zmiennych miejsc genu alfa 2 (haplotypy alfa 2) i genu beta (haplotypy beta). Występował silny trend dla% FAT, który był związany z RFLP generowanym prz...

Związek aktywności czynnika tkankowego z powierzchnią hodowanych komórek.

Czynnik tkankowy występuje w stanie uśpienia na powierzchni hodowanych normalnych ludzkich fibroblastów i komórek owodniowych WISH 1. Aktywność niezakłóconych pojedynczych warstw lub komórek podnoszonych z krótkotrwałym traktowaniem trypsyną (0,125% trypsyny przez 1 min) wzrasta do 60-krotnie po przedłużonym trawieniu rozcieńczoną trypsyną (0,0025% trypsyny przez 30 minut); aktywność pojawia się po odłączeniu komórek. Aż 70 procent całkowitego komórkowego czynnika tkankowego staje się aktywne w tych warunkach i jest uwalniane z komórek. Czerwona warstwa barwiąca rutenem komórek jest tracona podcz...

Mechanizmy fotodynamicznej inaktywacji wirusów opryszczki pospolitej: porównanie błękitu metylenowego, światła plus energii elektrycznej i hematoporyny z światłem.

Wirusy Herpes simplex (HSV) typu 1 i 2 zostały inaktywowane in vitro przy użyciu niskich stężeń błękitu metylenowego (MB), światła (lambda) plus energii elektrycznej (E) lub pochodnej hematoporfiryny (HPD) plus lambda. Obie techniki wprowadzają pojedyncze nici do wirusowego DNA, ale nie powodują pęknięć dwuniciowych w wirusowym DNA, ale nie powodują podwójnych pęknięć. MB, lambda plus E-wiriony adsorbują się normalnie i przenikają do wrażliwych komórek, podczas gdy HSV inaktywowane przez HPC i światło nie. Ta różnica jest uwydatniona przez indukcję nowej wirusowej i komórkowej syntezy DNA po infe...

Zmiany ilościowe i wewnątrzkomórkowe rozmieszczenie receptora androgenowego w napletku człowieka w funkcji wieku.

Aby uzyskać wgląd w czynniki kontrolujące wzrost penisa, zmierzyliśmy ilość i wewnątrzkomórkową dystrybucję specyficznego receptora androgenowego o wysokim powinowactwie w napletkach uzyskanych podczas obrzezania od 49 mężczyzn w różnym wieku od noworodka do 59 lat. Całkowity (ekstrakt cytosolowy plus jądrowy) receptor androgenowy zmniejszył się z około 40 fmol / g masy tkanki w noworodkowych napletkach do około 25 fmol / g przez 1 rok życia. Ilość receptorów wzrosła w dzieciństwie do około 180 fmol / g w późnych latach nastoletnich, a następnie spadła do około 20-40 fmol / g u mężczyzn w wie...

Apolipoproteina (apo) E hamuje zdolność kryształów moczanu monosodowego do stymulowania neutrofili. Charakterystyka śródstawowej apo E i demonstracja wiązania apo E z kryształami moczanu in vivo.

Czynniki, które modulują zdolność kryształów moczanu monosodowego do stymulowania leukocytów, mogą regulować zapalenie dny. Lipoproteiny, które niosą apo B-100 i apo E wiążą się z kryształami moczanu i hamują oddziaływanie kryształ-neutrofil. W tym badaniu zaobserwowaliśmy, że kryształy moczanów, pokryte apo E pochodzenia monocytów, mają zmniejszoną zdolność do stymulowania neutrofili. Apo E wykryto również na powierzchni kryształów moczanu odzyskanych od pacjentów z dną. Zatem analizowaliśmy apo E w niezapalnym płynie maziowym i stwierdziliśmy, że jest on związany z cząstkami o niejedn...

Lokalizacja genu kodującego czynnik krzepnięcia XIII-a do chromosomu 6 i identyfikacja miejsc syntezy.

Czynnik XIII, czynnik krzepnięcia istotny dla kowalencyjnej stabilizacji skrzepu fibryny, jest heterodimerem składającym się z podjednostek a2 i b2, z funkcją katalityczną rezydującą w łańcuchu a. W celu odpowiedzi na pytania dotyczące miejsc syntezy i lokalizacji chromosomalnej łańcucha a czynnika XIII, cDNA sklonowano z biblioteki cDNA ludzkiego łożyska lambda gt11. Sekwencje nukleotydowe i aminokwasowe określono z cDNA. Sekwencjonowanie aminokwasów oczyszczonych płytkowych łańcuchów czynnika XIII typu a potwierdziło autentyczność klonu lambda gt11. Gen dla łańcucha a czynnika XIII został zmapowan...

Regionalna dystrybucja kwaśnych mukopolisacharydów w nerce

Nerki od 20 psów zostały podzielone na komponenty korowe i rdzeniowe i przeanalizowane pod względem zawartości mukopolisacharydu kwaśnego. Siarczan heparytyny stanowił około 80% mukopolisacharydu kwasu korowego, 10% siarczanu chondroityny B, a 10% kwasu hialuronowego o niskiej masie cząsteczkowej. Tkanka rdzeniastego wykazywała 4- do 5-krotnie wyższe stężenie kwaśnego mukopolisacharydu niż tkanka korowa, a dominującym związkiem był umiarkowanie wysoko spolimeryzowany kwas hialuronowy. Podczas gdy w tym badaniu nie wykryto siarczanów chondroityny A i (lub) C, nie można było wykluczyć obecności niewielkich...

Cichy gen cholinoesterazy: zmiany właściwości enzymu surowicy w widocznych homozygotach

Aktywność cholinoesterazy w surowicy 25 pacjentów zdiagnozowanych jako homozygoty dla genu cichej cholinesterazy badano za pomocą czułej metody enzymatycznej wykorzystującej kilka estrów tiocholinowych i różnych inhibitorów oraz metodami elektroforetycznymi, immunochemicznymi i chromatograficznymi. (a) Z jednym wyjątkiem, surowice podzielono na dwie klasy według wszystkich kryteriów. Jedna klasa (typ I, 16 przypadków) nie miała normalnej cholinoesterazy w surowicy. Druga klasa (typ II, osiem przypadków) miała około 2% pozornie normalnej cholinoesterazy w surowicy. Pozostałe serum było pośrednie między dw...

Ludzka rekombinowana erytropoetyna sprzyja różnicowaniu mysich megakariocytów in vitro.

Aby określić, czy erytropoetyna wpływa na megakariocytopoezę, zmierzono aktywność acetylocholinoesterazy (AchE), markera mysiej linii megakariocytarnej, po dodaniu ludzkiej rekombinowanej erytropoetyny do hodowli mysich szpiku kostnego bez surowicy. Erytropoetyna znacznie zwiększyła aktywność AchE. Ponadto, gdy hormon został dodany do hodowli bez surowicy 426 izolowanych pojedynczych megakariocytów pochodzących z kolonii megakariocytowych, erytropoetyna indukowała znaczny wzrost średnic tych komórek. Z analizy bayesowskiej prawdopodobieństwa, że niektóre megakariocyty wzrosły w zawartości DNA podczas okre...

Adhezja neutrofilowa w zespole niedoboru adhezji leukocytów typu 2.

Wcześniej opisywaliśmy nowo odkryte wrodzone zaburzenie adhezji neutrofilów, zespół niedoboru adhezji leukocytów typu 2 (LAD II). Objawy kliniczne tego zespołu są podobne do tych obserwowanych w klasycznym syndromie niedoboru adhezji leukocytów, obecnie oznaczonym jako typ 1 (LAD I), ale oba zespoły różnią się pod względem molekularnym ich wad przyczepności. LAD I jest spowodowany przez niedobór cząsteczek adhezyjnych integryny CD18, podczas gdy u pacjentów z LAD II występuje niedobór ekspresji sialil-Lewis X (SLeX), ligandu węglowodanowego dla selektyn. W niniejszym raporcie wykazaliśmy, że neutrofile...

Hemoliza mysich erytrocytów przez feripsrotoporfirynę IX i chlorochinę. Implikacje chemioterapeutyczne.

Inkubacja 0,5% zawiesiny przemytych normalnych erytrocytów myszy feroksrotoporfiryną IX (FP) przez 2,5 godziny w 37 ° C i pH 7,4 powoduje wystarczające uszkodzenie błony w celu wywołania hemolizy. Po sigmoidalnej krzywej dawka-odpowiedź następuje 50% hemolizy wytwarzanej przez 4 mikroM FP. Całkowita hemoliza jest wytwarzana przez 6 mikroM FP. Proces hemolityczny składa się z co najmniej dwóch faz: fazy opóźnienia około 45 minut, podczas której występuje niewielka hemoliza, oraz fazy charakteryzującej się szybką hemolizą. Chlorochina, która wiąże się ściśle z FP, wzmacnia efekt FP poprzez eliminację...

Wielokrotne zaburzenia odwodornienia acylo-koenzymu A, kwasowość glutarowa typu II i kwasowość etylomalonowo-adypinowa. Mitochondrialne utlenianie kwasów tłuszczowych, dehydrogenaza acylo-koenzymu A i aktywność flawoprotein przenoszących elektrony w

Wiele zaburzeń dehydrogenacji acylo-koenzymu A (CoA) (MAD) obejmuje ciężkie (S) i łagodne (M) warianty, kwasowość glutarową typu II (MAD: S) i kwasowość etylomalonowo-adypinową (MAD: M). Nienaruszony MAD: M mitochondria utleniał [1-14C] oktanian, [1-14C] palmityl-CoA i [1,5-14C] glutaran na poziomie 20-46% poziomów kontrolnych; MAD: S mitochondria utlenia te trzy substraty na poziomie 0,4-18% poziomów kontrolnych. W MAD: M mitochondria, aktywność dehydrogenazy acylo-CoA (ADH) była podobna do aktywności kontrolnej, podczas gdy aktywność MAD: S ADH wahała się od 38% do 73% kontroli. Przeniesienie aktywnośc...

Wpływ infuzji norepinefryny na zawartość wysokoenergetycznych fosforanów w mięśniu sercowym i obrót u żywego szczura.

Wykorzystując magnetyczny rezonans jądrowy 31P, badaliśmy zależność pomiędzy zawartością fosforanu wysokoenergetycznego wysokoenergetycznego a wartościami strumienia dla reakcji kinazy kreatynowej u żywego szczura w stanach inotropowych uzyskanych podczas infuzji norepinefryny i znieczulenia halotanem. Mniej niż 2% znieczulenia halotanem (n = 4), 1% znieczuleniu halotanem (n = 5) i wlewem norepinefryny (n = 4), szczury opracowały produkty niskociśnieniowe o wartości 19,5 +/- 1,6, 32,0 +/- 3,5 i 48,5 +/- 2,0 X 1000 mmHg / min, odpowiednio. Na zawartość trójfosforanu adenozyny nie wpływał stan inotropowy, wy...

Odruchowe działanie aerozolizowanej histaminy na aktywność nerwu frenicznego.

Badania przeprowadzono w znieczulonych, sparaliżowanych psach na temat wpływu aerozolowej histaminy na aktywność nerwu przeponowego. Sparaliżowane psy wentylowano w fazie z zarejestrowaną aktywnością nerwu przeponowego przy stałym natężeniu przepływu wdechowego, stosując respirator uruchamiany cyklicznie. Aktywność nerwu frenolowego mierzono przed i podczas podawania aerozolizowanej histaminy, podczas gdy natężenie przepływu wdechowego i gazometryczny krwi tętniczej utrzymywano na stałym poziomie. Ponadto, przed i po histaminie, rejestrowano aktywność nerwu przeponowego w pojedynczych seriach, podczas kt...

Translacyjne profile kwasów rybonukleinowych przekaźników alfa 1, alfa 2 i beta-globiny w ludzkich retikulocytach.

W ludzkich retikulocytach krytyczne zrównoważenie syntezy alfa- i beta-globiny może być kontrolowane częściowo przez różnicową translację trzech głównych dorosłych matrycowych RNA (mRNA), alfa 1, alfa 2 i beta. W tym badaniu ustaliliśmy, jako parametr wydajności translacyjnej, względne obciążenie rybosomów tych trzech mRNA. Stosując sondy oligonukleotydowe specyficzne dla mRNA alfa- 1 i alfa 2-globiny, stwierdziliśmy, że te dwa mRNA mają identyczne profile translacyjne. Ich dystrybucja kontrastuje z mRNA beta-globiny, który jest obecny na cięższych polibosomach i jest mniej rozpowszechniony we frakcj...

Charakterystyka transportu folianów w płynie mózgowo-rdzeniowym; badanie wykorzystujące podwójnie znakowany 5-metylotetrahydrofolian i 5-formylotetrahydrofolian

Krzywe zaniku surowicy u psów po dożylnym wstrzyknięciu radioaktywnego metotreksatu, 5-metylotetrahydrofolianu, 5-formylotetrahydrofolianu i kwasu foliowego prowadziły do kinetyki pierwszego rzędu z czasem półtrwania wynoszącym odpowiednio od 1,3 do 9 godzin. Równoważenie poziomów trytu w płynie mózgowo-rdzeniowym z surowicą było gwałtowne (3,0 godz.) Dla obu zredukowanych folanów, ale nie zaobserwowano go w żadnym momencie po zastosowaniu kwasu foliowego i metotreksatu. Jedynym radioaktywnym folanem zidentyfikowanym w płynie mózgowo-rdzeniowym po dożylnym wstrzyknięciu 5-formylotetrahydrofolanu lub kwas...

Wpływ miejsca zakażenia na odpowiedź immunologiczną na paciorkowce grupy A.

Odpowiedź immunologiczną po zakażeniu streptokokowym skóry i górnych dróg oddechowych (URT) badano prospektywnie w grupie normalnych dzieci w wieku 3-6 lat. Dzieci zostały przebadane, a hodowle paciorkowców grupy A otrzymywano co tydzień z gardła, nosa i zmian skórnych (jeśli są obecne). Połączone surowice zebrano na początku i na końcu badania, a zmiany mian przeciwciał zmierzono dla trzech różnych antygenów paciorkowcowych: streptolizyny O, dezoksyrybonukleazy B (DNAza B) i dinukleotydazy nikotynamidoadeninowej (NADazy). Odkrycia sugerują, że w przeciwieństwie do zakażenia odpowiedzi przeciwciał UR...

Reaktywność na antygeny mielinowe w stwardnieniu rozsianym. Limfocyty krwi obwodowej odpowiadają głównie na glikoproteinę mielinową oligodendrocytu.

Chociaż odpowiedzi limfocytów T na ilościowo duże białka mielinowe, podstawowe białko mieliny (MBP) i białko proteolipidowe (PLP), prawdopodobnie będą miały znaczenie w przebiegu stwardnienia rozsianego (MS), komórkowe odpowiedzi autoimmunologiczne na inne antygeny mielinowe, w szczególności ilościowo niewielkie antygeny mielinowe, takie jak glikoproteina związana z mieliną (MAG) i specyficzna dla centralnego układu nerwowego glikoproteina mieliny oligodendrocytów (MOG), mogą również odgrywać dominującą rolę w inicjacji lub progresji choroby. Wysoce oczyszczone antygeny mielinowe zostały użyte w tym...

L-trijodotyronina stymuluje wzrost za pomocą czynnika autokrynnego w hodowli komórkowej wytwarzającej hormon wzrostu.

L-Trijodotyronina (T3) stymuluje syntezę DNA i replikację hodowanych komórek GC, linii komórkowej wydzielającej hormon wzrostu odpowiedzialny za T3 (GH). Aby określić, czy T3 pobudza wydzielanie autokrynnego czynnika wzrostu, porównaliśmy aktywność promującą wzrost pożywki kondycjonowanej przez komórki stymulowane T3 i komórki zubożone w T3 do nie uwarunkowanej pożywki. Dodanie poliklonalnej surowicy królika anty-T3 do pożywki zawierającej T3 zmniejszyło zawartość T3 w komórce o 50-70%. W pożywce bezwarunkowej surowica anty-T3 zmniejszała indukowany przez T3 wzrost komórek i produkcję GH o 40-70%....

Dekarboksylaza uroporfiryrenowa: mutacja miejsca splicingowego powoduje delecję eksonu 6 w wielu rodzinach z porfirią cutanea tarda.

Dekarboksylaza uroporfirynogenu (URO-D) jest cytosolowym enzymem hemoselektywnym, który przekształca uroporfirynogen w koproporfirynogen. Defekty w locus dekarboksylazy uroporfirynogenu powodują ludzką chorobę genetyczną, rodzinną porfirię, cutanea tarda. Mutacja miejsca splicingu została znaleziona w rodowodzie z rodzinną porfirią cutanea tarda, która powoduje usunięcie ekson 6 z mRNA. Połączenia intron / ekson po obu stronach eksonu 6 znajdują się pomiędzy kodonami, tak więc powstałe białko jest krótsze niż normalne białko, brakuje tylko aminokwasów kodowanych przez ekson 6. Skrócone białko nie ma...

Regulacja w górę kanału sodowego serca szczura przez leczenie in vivo lekiem antyarytmicznym klasy I.

Leki antyarytmiczne Klasy I hamują kanał sodowy przez wiązanie się z receptorem związanym z kanałem. W niniejszym raporcie pokazujemy, że podawanie in vivo lekowi antyarytmicznemu klasy I meksyletyny szczurom indukuje zwiększenie poziomu sodu w izolowanych miocytach sercowych. Liczbę kanałów sodowych oceniano za pomocą testu radioligandowego z użyciem benzoesanu specyficznego dla kanału sodowego [3H] benzoesanu batrachotoksyny ([3H] BTXB). Podawanie meksyletyny szczurom indukowało zależny od dawki wzrost całkowitego wiązania [3H] BTXB całkowitego (Bmax) na izolowanych miocytach sercowych. Liczba kanałów s...

Zmieniono wiązanie wyznakowanej 125I kalmoduliny z białkiem 46,5-kilodaltonowym w fibroblastach skóry hodowanych od pacjentów z mukowiscydozą.

Stężenie kalmoduliny i białek wiążących kalmodulinę określono w hodowlach fibroblastów skóry od pacjentów z mukowiscydozą (CF) i kontrolami dobranymi pod względem wieku i płci. Calmodulin zawierał się w zakresie od 0,20 do 0,76 mikrogramów / mg białka; nie było różnicy między stężeniem kalmoduliny w fibroblastach od pacjentów z CF a grupą kontrolną. Zbadano białka wiążące kalmodulinę o wartościach 230, 212, 204, 164, 139, 70, 59, 46.5 i 41 kD. Białko o mobilności identycznej z białkiem wiążącym kalmodulinę o masie cząsteczkowej 59 kD zostało wyznakowane przez antyserum przeciwko fosfa...

Niedobór trifosfatazy ekto-adenozyny w hodowanych ludzkich limfocytach T i białaczce zerowej. Biochemiczne podstawy wrażliwości tymidyny.

Hodowane białaczkowe limfocyty T i zerowe są wysoce wrażliwe na hamowanie wzrostu przez tymidynę, jak również inne deoksynukleozydy, deoksyguanozynę i deoksyadenozynę. Przeciwnie, limfocyty B transformowane wirusem Epstein-Barr są stosunkowo odporne na deoksynukleozydy. Zahamowanie wzrostu jest związane z rozwojem basenów o wysokiej zawartości deoksyrybotrifosforanu po ekspozycji na odpowiednie deoksynukleotydy. Pokazujemy, że złośliwe limfocyty T i zerowe mają niedobór aktywności ekto-ATPazy. Pokazujemy, że ten enzym powierzchniowy komórki ma szeroką swoistość, zdolną do degradacji zarówno rybotrifos...

Zmieniono ekspresję kallikreiny nerkowej i ekspresji genu reniny u szczurów nerczycowych i modulację poprzez konwersję hamowania enzymu.

Wydalanie kallikreiny z moczem (UKE) jest zmniejszone u szczurów z pasywnym zapaleniem nerek Heymann (PHN), ale wzrasta po konwersji inhibicji enzymu (CEI). Chociaż CEI wzmaga aktywność bradykininy, nie zbadano ani wpływu CEI na wydzielanie kalikreiny, ani na nieprawidłowy metabolizm kalikreiny nerkowej w PHN. Aby określić mechanizm, za pomocą którego CEI zwiększa UKE, normalne szczury i PHN otrzymywały enalapril, 40 mg / kg doustnie przez 4 dni. UKE był o 85% niższy w PHN niż w normalnych i wzrósł w obu grupach po CEI, chociaż UKE w PHN pozostało znacznie mniej niż w normalnych. MRNA kalikreiny był znacz...

Homozygotyczna 4,1 (-) dziedziczna eliptocytoza związana z mutacją punktową w dalszym kodonie inicjacyjnym genu białka 4.1.

Przebadaliśmy 43-letniego pacjenta z Hiszpanii z homozygotyczną, 4.1 (-) dziedziczną eliptocytozą. W krwinkach czerwonych brakowało jakiejkolwiek formy białka 4.1. Spektyna i aktyna były nieznacznie, ale znacznie zmniejszone. Zmiany pojawiły się na poziomie białek 4.5 i 4.9. Glikoporfina C uległa znacznemu zmniejszeniu. Nieprawidłowy allel był związany z haplotypem - ++ (Pvu II, Bgl II, Bgl II, Pvu II, Pvu II). mRNA 4.1 (-) miał pozornie normalny rozmiar, ale zmniejszył się o około dwie trzecie. Ponieważ nieprawidłowy fenotyp dotyczy czerwonej komórki, zsekwencjonowaliśmy regiony 4.1 cDNA, które wydają...

Dodanie czynnika wzrostu komórek śródbłonka i heparyny do ludzkich hodowli komórek śródbłonka żyły pępkowej zmniejsza ekspresję inhibitora aktywatora plazminogenu-1.

Inhibitor aktywatora plazminogenu-1 (PAI-1) jest specyficznym i szybkim inhibitorem tkankowego aktywatora plazminogenu (tPA) i urokinazy. Badania kliniczne sugerują, że PAI-1 może odgrywać kluczową rolę w regulacji fibrynolizy. Szereg czynników moduluje aktywność PAI-1 w hodowli komórek śródbłonka, a izolacja cDNA PAI-1 umożliwia teraz badanie regulacji PAI-1 na poziomie mRNA. Zbadaliśmy wpływ czynnika wzrostu komórek śródbłonka (ECGF) i heparyny na ekspresję PAI-1 w hodowli komórek śródbłonka żyły pępkowej człowieka (HUVEC). Dodanie ECGF i heparyny do hodowli HUVEC powoduje 3-10-krotne zmniejszen...

Hamowanie proliferacji komórek mięśni gładkich u uszkodzonych tętnic szczura. Interakcje heparyny z podstawowym czynnikiem wzrostu fibroblastów.

Heparyna hamuje proliferację komórek mięśni gładkich (SMC) po urazie tętnic za pomocą mechanizmów, które nie zostały jeszcze zdefiniowane. Ponieważ w inicjacji proliferacji SMC pośredniczy podstawowy czynnik wzrostu fibroblastów (bFGF), badaliśmy możliwość, że heparyna hamuje proliferację SMC przez zastąpienie bFGF ze ściany tętnicy. Stosując model tętnicy szyjnej z uszkodzeniem tętnicy szyjnej, wykazujemy, że wstrzyknięcie heparyny w bolusie powoduje wyczerpanie ściany tętnicy zarówno podawanego ogólnoustrojowo bFGF, jak i endogennego bFGF. Heparyna nie zmniejsza jednak zawartości bFGF w niezm...

Obrót cholesterolu estrogenowego w osoczu u pacjentów z normocholesterolemią i hipercholesterolemią oraz jego związek z budową ciała

Szybkość obrotu całkowitego zestryfikowanego cholesterolu w osoczu została zmierzona po dożylnym wstrzyknięciu trytowanego kwasu mevalonowego u 16 mężczyzn z chorobą niedokrwienną serca. Cztery osoby były normocholesterolemiczne, a 12 było hipercholesterolemiczne; wśród tych ostatnich 3 cierpiało na rodzinną hipercholesterolemię, a 6 miało nadwagę. Obroty zestryfikowanego cholesterolu w osoczu były najwyższe wśród osób z nadwagą z hipercholesterolemią, a najmniej wśród osób z rodzinną hipercholesterolemią. Osoby z hipercholesterolemią o prawidłowej masie ciała miały stopy rotacji podobne do ...

Zaangażowanie dużych multimerów czynnika von Willebranda (vWF) i niezwykle dużych form vWF pochodzących z komórek śródbłonka w wywołanej stresem ścinania agregacji płytek.

Naprężenie ścinające o wartości 180 dyn / cm2 stosowano przez 0,5 i 5 minut w przypadku płytek krwi w osoczu z cytrynianem lub krwi w lepkościomierzu stożek-płytka z minimalnymi interakcjami na powierzchni płytek krwi. Płytki krwi agregowały w polu ścinania, jeśli obecne były duże multimery czynnika von Willebranda (vWF). Agregacja nie wymagała ristocetyny, innych czynników egzogennych ani desygnacji vWF. Niezwykle duże multimery vWF wytwarzane przez ludzkie komórki śródbłonka były funkcjonalnie bardziej skuteczne niż największe formy vWF w osoczu w podtrzymywaniu agregacji indukowanej przez ścinani...

Czynniki kontrolujące uwalnianie glukagonu do żołądka.

Układ składający się z izolowanego żołądka psa perfundowanego pełną krwią został zaprojektowany do badania wydzielania glukagonu w żołądku. W warunkach podstawowych uwalnianie glukagonu przez żołądek wynosiło 0,0-3,1 ng glukagonu / 100 g żołądka na minutę. Arginina, przy stężeniu plazmy w osoczu wynoszącym średnio 10 mM, wywołała szybkie uwalnianie glukagonu. To gastryczne uwalnianie glukagonu zostało niemal całkowicie zniesione przez somatostatynę (100 ng / ml). Na wydzielanie glukagonu w żołądku nie miała wpływu sama hiperglikemia, ale zmniejszyła się o około 40%, gdy hiperglikemia wsp...