Strukturalna tożsamość Bence Jonesa i amyloidowych białek fibrylarnych u pacjenta z dyslipią i amyloidozą w komórkach plazmatycznych

Określono częściową sekwencję aminokwasową białka włókienek amyloidu wyizolowanego z jelita cienkiego pacjenta z dyskrasją komórek plazmatycznych i związaną amyloidozą i porównano z sekwencją białka Bence Jones wyizolowanego z moczu tego samego pacjenta. Identyczne sekwencje zaobserwowano dla 27 reszt aminokwasowych, które można porównać. C-końcowy peptyd tryptyczny białka amyloidu był identyczny z białkiem Bence'a Jonesa. Pozorne masy cząsteczkowe i skład aminokwasowy Bence Jones i białka amyloidu były podobne. Wydaje się zatem, że dominuj...

Rekombinowany ludzki czynnik stymulujący kolonie granulocytowo-makrofagowe stymuluje dojrzałą ludzką funkcję neutrofili i eozynofili in vitro, ekspresję receptora powierzchniowego i przeżycie.

Oczyszczony rekombinowany ludzki czynnik stymulujący kolonie granulocytów i makrofagów (rH GM-CSF) był silnym stymulatorem dojrzałych ludzkich eozynofili i neutrofili. Oczyszczony rH GM-CSF wzmagał aktywność cytotoksyczną neutrofili i eozynofili przeciw celom pokrytym przeciwciałem, stymulował fagocytozę dezaktywowanych w surowicy drożdży przez oba typy komórek w sposób zależny od dawki i stymulował jodowanie w obecności neutrofili w obecności zymosanu. Dodatkowo, rH GM-CSF wzmacniało-stymulowaną degranulację uprzednio traktowanych neutrofilów cytocha...

Dziedziczenie ludzkich wariantów 1-kwaśnej glikoproteiny (orosomucoid)

Chociaż warianty glikoproteiny ?-kwasowej wolnej od kwasu sialowego opisano u ludzi, sposób dziedziczenia tych typów nie został wcześniej opisany. Dzięki zastosowaniu nowej techniki immunofiksacji po elektroforezie w żelu agarozowym pełnej surowicy potraktowanej neuraminidazą, niniejsze badanie wykazuje, że typy wariantów glikoproteinowych? 1 w członach rodziny są zgodne z dziedziczeniem jako cechy autosomalne z kodominującą ekspresją. Częstotliwości genów zostały określone dla kilku grup etnicznych. Z całkowitej liczby 11 par macierzy-sznurka w surowic...

Jelitowy transport cukrów i aminokwasów u szczurów z cukrzycą

Specyficzność i mechanizm zmienionego transportu jelitowego szczurów z cukrzycą zbadano za pomocą techniki pierścienia z odwróconymi pierścieniami. W cukrzycy wykazano zwiększoną wewnątrzkomórkową akumulację aminokwasów, a także galaktozy i 3-O-metyloglukozy. Większej akumulacji przez jelito cukrzycowe nie można było przypisać bezpośredniemu działaniu środka stosowanego do wywoływania cukrzycy lub do zmiany spożycia pokarmu. Chociaż zmiany były związane z ciężkością cukrzycy i można je było odwrócić za pomocą leczenia insuliną, nie możn...

Najnowsze zdjęcia w galerii e-gastrolog:

Tkanka i podstawa komórkowa do upośledzenia tworzenia kości w osteomalacji związanej z glinem u świni.

Tworzenie kości jest upośledzone w chorobach kości związanych z aluminium. Obniżenie liczby osteoblastów lub funkcji poszczególnych osteoblastów mogłoby wyjaśnić to odkrycie. Tak więc, ilościową histologię kości i pomiary tworzenia kości przeprowadzono w trzech miejscach szkieletowych u prosiąt, którym podano pozajelitowo glin (Al), 1,5 mg / kg na d, przez 8 tygodni (Al, n = 4) i zwierzętom kontrolnym (C, n = 4). Kość A1 wynosiła 241 +/- 40 mg / kg na suchą masę w Al i 1,6 ? 0,9 w C, P mniej niż 0,001. U wszystkich zwierząt leczonych Al wystąpiła...

Wykorzystanie nadtlenku wodoru w leukocytach z niedoborem mieloperoksydazy: możliwy mikrobiologiczny mechanizm kontrolny

Wywołane fagocytozą mrówczan i oksydacja glukozy C-1 przez leukocyty polimorfojądrowe pacjenta z dziedzicznym niedoborem mieloperoksydazy były znacznie większe niż normalnie. Dodanie katalazy do zawiesiny leukocytów było wymagane dla optymalnego utleniania mrówczanu. Azydek i cyjanek zwiększają utlenianie C-1 glukozy przez normalne leukocyty, ale mają niewielki lub żaden wpływ na leukocyty z niedoborem mieloperoksydazy, co sugeruje, że te środki normalnie stymulują utlenianie C-1 glukozy, częściowo, przez hamowanie mieloperoksydazy. Sugeruje się, że ham...

Regulacja kory nerek Amoniakemia I. STYMULACJA NERKI CORTEX AMONIAGENIZJA W VITRO ZA POMOCĄ PLAZMY ODIZOLOWANEJ Z NASION RAKOWATYCH ACIDOTYCZNYCH

Przebadaliśmy ostrą nerkową odpowiedź metaboliczną u szczurów zakwaszonych pojedynczą doustną dawką chlorku amonu. Korty plastyczne z ostrych (2-h) kwasowych szczurów wykorzystywały więcej glutaminy i wytwarzały więcej amoniaku i glukozy z glutaminy niż plastry z normalnych zwierząt. Gdy wycinki korowe od normalnych szczurów były wstępnie traktowane in vitro osoczem izolowanym od szczurów o ostrym kwasie, osiągnęły one podobny wzrost wykorzystania glutaminy, tworzenia amoniaku i glukoneogenezy z glutaminy. Nie zaobserwowaliśmy takiej stymulacji w praw...

Konserwowane cytoplazmatyczne reszty tyrozynowe podjednostki gamma są wymagane w przypadku sygnału fagocytarnego, w którym pośredniczy Fc gamma RIIIA.

Receptory Fc dla immunoglobulin znajdują się na wielu komórkach i są ważne w obronie gospodarza. Transfekowaliśmy Fc gamma RIIIA, obecną na makrofagach i komórkach naturalnych zabójców (NK), w komórkach COS-1, aby zbadać ich rolę w fagocytozie i mobilizacji wapnia przy braku innych receptorów Fc gamma. Ludzką Fc gamma RIIIA-alfa (CD16) kotransfekowano z powiązanymi łańcuchami, Fc gamma RIIIA gamma lub zeta. Zaobserwowano, że zarówno gamma jak i zeta indukują sygnał fagocytujący, ale gamma był co najmniej sześciokrotnie skuteczniejszy niż zeta. Konse...

Rekonstrukcja limfocytów B po przeszczepie szpiku ludzkiego. Antygen Leu-1 definiuje odrębną populację limfocytów B.

Różnice w ekspresji Leu-1 (CD5) określają dwie populacje komórek B po przeszczepieniu szpiku, komórkach Leu-1 + i Leu-1 B. Komórki Leu-1 + B były poliklonalne, pochodzące od dawcy i nie wykazywały ekspresji wykrywalnego receptora interleukiny 2. Komórki B Leu-1 + pojawiały się zazwyczaj 2-4 tygodnie po przeszczepieniu szpiku i często poprzedzały odzyskiwanie komórek Leu-1-B. Ostra i przewlekła choroba przeszczep przeciwko gospodarzowi (GvHD) spowodowała odzyskanie znacząco mniej komórek Leu-1 + B, podczas gdy limfocyty Leu-1 ulegały jedynie zmniejszeniu ...

Wyolbrzymiony akrecji triglicerydów w ludzkich hybrydach linii preadipocytów i mysich linii nerek złożonych z komórek od masywnie otyłych osobników.

Aby dowiedzieć się o różnicowaniu tkanki tłuszczowej prekursorów z poporodowej tkanki tłuszczowej osób szczupłych i masywnie otyłych, hybrydy ludzkich komórek adenocytowych prekursor-mysie gruczolakoraki nerki (RAG) zostały utworzone przez fuzję z glikolem polietylenowym i hodowane selektywnie za pomocą 50 mikroMouainy w hipoksantynie aminopteryny tymidynowej. (HAT) medium. W warunkach, w których komórki macierzyste nie różnicowały się, wiele hybryd, które zostały sklonowane, ujawniło morfologiczne i biochemiczne dowody różnicowania. Oprócz aktywacj...

Ekspresja czynnika wzrostu śródbłonka naczyniowego nie sprzyja transformacji, ale zapewnia przewagę wzrostu in vivo komórkom jajowym chomika chińskiego.

Naczyniowy śródbłonkowy czynnik wzrostu (VEGF) jest mitogenem o specyficzności względem komórek śródbłonka in vitro i induktorem angiogennym in vivo. Testowaliśmy hipotezę, że VEGF może nadawać komórkom ekspresję wzrostu in vivo. Dihydrofolatereductase - komórki jajnika chomika chińskiego transfekowano wektorami ekspresyjnymi, które kierują konstytutywną syntezą VEGF. Ani ekspresja, ani egzogenne podawanie VEGF nie stymulowało zależnego od zakotwiczenia lub niezależnego od zakotwiczenia wzrostu komórek jajnika chomika chińskiego in vitro. Jednak kl...

Pobranie palmitytu przez monowarstwy hepatocytów. Wpływ wiązania albuminy.

Pobór palmitynianu 14C przez monowarstwy komórek wątroby szczura jest obniżany przez wiązanie kwasu tłuszczowego z albuminą. Gdy strumień wychwytu dzieli się przez stężenie wolnego palmitynianu w środowisku kąpieli, uzyskany luz jest około 14 razy większy w obecności albuminy niż w jej braku. Odkrycia te nie są uwzględniane przez różne stopnie dyfuzji wolnego i związanego palmitynianu przez nieprzezroczystą warstwę płynu, ani też nie można go przypisać do żadnego wiązania w lewo. Zamiast tego twierdzimy, że najbardziej prawdopodobnym wyjaśnien...

Ludzkie białko wiążące granulki / pyłek. Rozpoznanie i identyfikacja jako transferyna.

Stwierdzono, że normalna ludzka surowica zawiera stabilne termicznie białko, które promuje wiązanie granulocytów do pyłku trawy tymotki (granulocytów / białek wiążących pyłki [GPBP]). GPBP oczyszczono metodą filtracji żelowej, chromatografii anionowymiennej i chromatografii powinowactwa. Praktycznie cała aktywność wiązania granulocytów / pyłków była związana z białkiem beta-1 o masie cząsteczkowej około 77000D i punkcie izoelektrycznym pomiędzy 5,5 i 6,1. Za pomocą immunoelektroforezy i elektroforezy na żelu poliakryloamidowym z dodecylosiarczane...

Krytyczna ocena roli krążącego jonu wodorowego i mleczanu w produkcji astmy wysiłkowej.

Aby ocenić rolę krążącego jonu wodorowego i mleczanu w produkcji astmy wywołanej wysiłkiem, przeprowadzono dwa eksperymenty. W pierwszym ćwiczeniu sześciu pacjentów z astmą przeszło do wyczerpania na ergometrze rowerowym, jednocześnie rejestrując tętnicze pH w okresowych odstępach czasu. Wiele aspektów mechaniki płuc zostało zmierzonych przed i po obciążeniu pracą. Po wyzdrowieniu powtórzono identyczne procedury, ale wprowadzono wystarczającą ilość wodorowęglanu sodu, aby utrzymać pH na poziomie przed treningowym. W obu eksperymentach indukowano ...

Osadzanie i uwalnianie witaminy D3 z tkanki tłuszczowej: dowód na miejsce przechowywania u szczura

Witamina D we wszystkich tkankach ciała była znakowana radioaktywnie przez uzupełnianie szczurów odstawiających witaminę D z niedoborem doustnej witaminy D3-4-14C przez 2 tygodnie. Następnie wstrzymano całą witaminę D i zmierzono radioaktywność i zawartość witaminy D w różnych narządach i tkankach. Stwierdzono, że tkanka tłuszczowa zawiera zdecydowanie największą ilość radioaktywności w ciągu 3-miesięcznego okresu doświadczalnego. Natychmiast po suplementacji połowa całkowitej radioaktywności w tkance tłuszczowej odpowiadała niezmienionej wit....

Receptor folanu działa w parze z wrażliwym na probenecidę nośnikiem w komórkach MA104 in vitro.

Wcześniejsze badania zdefiniowały nową drogę internalizacji dla niezbędnego witaminy 5-metylotetrahydrofolianu w komórkach MA104, która rozpoczyna się od wiązania witaminy z receptorem błonowym dla kwasu foliowego. Jednym z najważniejszych etapów szlaku jest przejście 5-metylotetrahydrofolanu przez błonę do cytoplazmy. Wykorzystując zarówno probenecid jak i niską temperaturę jako selektywne inhibitory, z powodzeniem zablokowaliśmy ruch transbłonowy witaminy do cytoplazmy bez wpływu na wiązanie z receptorem lub internalizację kompleksu witamin-receptor...

Związek między geometrycznymi wymiarami zwężeń tętnic wieńcowych a rezerwą perfuzji mięśnia sercowego u człowieka.

Aby określić związek między anatomią i perfuzją zwężenia u człowieka, 31 pacjentów miało ilościową arteriografię tętnic wieńcowych i obrazowanie pozytronowe (PET) z amoniakiem Rb-82 lub N-13 w spoczynku i po stresie z użyciem dipiridamolu. 10 pacjentów badano również po angioplastyce (całkowite zwężenia = 41). Procent zwężenia i bezwzględny przekrojowy obszar światła były powiązane przez kwadratową funkcję rezerwy perfuzji mięśnia sercowego określonej za pomocą PET. Arteriograficznie określona rezerwa przepływu wieńcowego była liniowo ...

Regulacja w górę kanału sodowego serca szczura przez leczenie in vivo lekiem antyarytmicznym klasy I.

Leki antyarytmiczne Klasy I hamują kanał sodowy przez wiązanie się z receptorem związanym z kanałem. W niniejszym raporcie pokazujemy, że podawanie in vivo lekowi antyarytmicznemu klasy I meksyletyny szczurom indukuje zwiększenie poziomu sodu w izolowanych miocytach sercowych. Liczbę kanałów sodowych oceniano za pomocą testu radioligandowego z użyciem benzoesanu specyficznego dla kanału sodowego [3H] benzoesanu batrachotoksyny ([3H] BTXB). Podawanie meksyletyny szczurom indukowało zależny od dawki wzrost całkowitego wiązania [3H] BTXB całkowitego (Bmax) na...

Dodanie czynnika wzrostu komórek śródbłonka i heparyny do ludzkich hodowli komórek śródbłonka żyły pępkowej zmniejsza ekspresję inhibitora aktywatora plazminogenu-1.

Inhibitor aktywatora plazminogenu-1 (PAI-1) jest specyficznym i szybkim inhibitorem tkankowego aktywatora plazminogenu (tPA) i urokinazy. Badania kliniczne sugerują, że PAI-1 może odgrywać kluczową rolę w regulacji fibrynolizy. Szereg czynników moduluje aktywność PAI-1 w hodowli komórek śródbłonka, a izolacja cDNA PAI-1 umożliwia teraz badanie regulacji PAI-1 na poziomie mRNA. Zbadaliśmy wpływ czynnika wzrostu komórek śródbłonka (ECGF) i heparyny na ekspresję PAI-1 w hodowli komórek śródbłonka żyły pępkowej człowieka (HUVEC). Dodanie ECGF i hepar...

Monoklonalne wydzielanie autoprzeciwciał przez ludzkie hybrydomy. Wybór hybryd za pomocą konwencjonalnych i nowatorskich technik.

Komórki hybrydoma wydzielające autoprzeciwciała były wytwarzane przez fuzję komórek somatycznych limfocytów B od pacjenta z układowym toczniem rumieniowatym z dwoma różnymi liniami ludzkiego szpiczaka. Selekcję hybryd utworzonych z jednej z tych linii komórkowych przeprowadzono przy użyciu pożywki hodowlanej zawierającej aminopterynę, ponieważ ta linia komórkowa wykazywała niedobór fosforybozylotransferazy hipoksantyna-guanina (HGPRT). Druga linia szpiczaka nie wykazywała niedoboru HGPRT, lecz była leczona węglanem dietylu, który zapewniał śmierć n...

Dooponowe podawanie trijodotyroniny powoduje większą stymulację pracy serca u szczurów z niedoczynnością tarczycy niż hormon podawany dożylnie. Dowody na działanie hormonu tarczycy na ośrodkowy układ nerwowy.

Aby ustalić, czy zlokalizowane śródmózgowo jodotysyniny wytwarzają efekty czynnościowe związane z hormonem tarczycy, odpowiedzi dotyczące częstości akcji serca porównano u przytomnych szczurów z niedoczynnością tarczycy, którym podawano trijodotyroninę (T3) drogą dooponową lub dożylną. Znaczący wzrost częstości rytmu serca wystąpił w ciągu 18 godzin po podaniu 1,5 nmola T3 / 100 g masy ciała do wewnątrz oka przez kaniulę wcześniej umieszczoną w bocznej komorze mózgowej. Wstrzyknięcie tej samej dawki T3 dożylnie przez cewnik do żyły szyjnej...

Dwie wątrobowe cytoplazmatyczne frakcje białkowe, Y i Z, i ich możliwa rola w wątrobowym wychwycie bilirubiny, sulfobromoftaleiny i innych anionów

Dwie wątrobowe cytoplazmatyczne frakcje białkowe, oznaczone jako Y i Z, które wiążą sulfobromoftaleinę (BSP), bilirubinę i inne aniony organiczne, zostały rozdzielone przez filtrację żelu Sephadex G75. Badano fizjologiczną rolę tych frakcji białkowych. Są obecne w frakcji supernatantycznej o masie 110 000 g z wątroby wszystkich testowanych gatunków (szczury, myszy, świnki morskie, małpy Rhesus, owce i człowiek). Tkanki, które preferencyjnie nie ekstrahują BSP ani bilirubiny z osocza, nie zawierają tych frakcji, z wyjątkiem śluzówki jelita cienkiego,...

Transport bengalu różanego z udziałem albuminy za pośrednictwem perfundowanej wątroby szczura. Kinetyka reakcji na powierzchni komórki.

Szybka dysocjacja anionów organicznych z albuminy osocza maksymalizuje prezentację wolnego liganda na powierzchni komórki, a tym samym sprzyja jego wydajnej ekstrakcji w wątrobie. Nawet przyjmując te optymalne warunki, taurocholaty i różany bengal mają jednak frakcje ekstrakcji wątrobowej, które są wyższe niż można przypisać spontanicznej dysocjacji ich kompleksów albumin-ligand. W tym badaniu opracowaliśmy model transportu, który przypisuje to zachowanie do miejsc na błonie komórkowej hepatocytów, które wiążą kompleksy albumin-ligand, promując tran...

Czynnik natriuretyczny w surowicy pacjentów z przewlekłą mocznicą

Surowice od osób chronicznie moczonych i zdrowych poddano filtracji żelowej Sephadex G-25 i tę samą frakcję obu podawano w infuzji szczurom ze zmniejszoną populacją nefronów w celu określenia wpływu na wydalanie sodu. Szybkość wydalania sodu i frakcjonowane wydalanie sodu wzrosły nieznacznie wraz z normalnymi frakcjami; ale wzrost obu parametrów funkcjonalnych wytwarzanych przez frakcje mocznicowe był znacznie i znacznie większy. Natriurezy nie można wytłumaczyć powiązanymi zmianami w szybkości filtracji kłębuszkowej (GFR), klirensem para-aminohipuranu...

Zmieniono wiązanie wyznakowanej 125I kalmoduliny z białkiem 46,5-kilodaltonowym w fibroblastach skóry hodowanych od pacjentów z mukowiscydozą.

Stężenie kalmoduliny i białek wiążących kalmodulinę określono w hodowlach fibroblastów skóry od pacjentów z mukowiscydozą (CF) i kontrolami dobranymi pod względem wieku i płci. Calmodulin zawierał się w zakresie od 0,20 do 0,76 mikrogramów / mg białka; nie było różnicy między stężeniem kalmoduliny w fibroblastach od pacjentów z CF a grupą kontrolną. Zbadano białka wiążące kalmodulinę o wartościach 230, 212, 204, 164, 139, 70, 59, 46.5 i 41 kD. Białko o mobilności identycznej z białkiem wiążącym kalmodulinę o masie cząsteczkowej 59 kD ...

Pozakomórkowa proteoliza w dorosłym mysim mózgu.

Aktywatory plazminogenu są ważnymi mediatorami metabolizmu zewnątrzkomórkowego. W układzie nerwowym uważa się, że aktywatory plazminogenu są zaangażowane w procesy przebudowy wymagane do migracji komórek podczas rozwoju i regeneracji. Badaliśmy ekspresję układu aktywatora plazminogenu / plazmin w dorosłym mysim ośrodkowym układzie nerwowym. Tkankowy aktywator plazminogenu syntetyzowany jest przez neurony w większości regionów mózgu, podczas gdy znacząca proteolityczna proteoliza katalizowana aktywatorem plazminogenu ogranicza się do odrębnych obszaró...

Ludzkie przeciwciała monoklonalne, które rozpoznają konserwatywne epitopy w regionie lipidów lipopolisacharydów z rdzeniem-lipidem.

Epsterze-Barr (EBV) transformowane ludzkie limfocyty B poddano fuzji z mysim-ludzkim heteroszpastakiem w celu wytworzenia stabilnych hybrydowych linii komórkowych, które wydzielają ludzkie przeciwciała monoklonalne (mAb) klasy IgM, które rozpoznają konserwatywne epitopy w regionie rdzeń-lipid A lipopolisacharydy (LPS). Trzy z mAb reagowały z epitopami na ugrupowaniu lipidu A, a czwarty rozpoznał determinantę w rdzeniu oligosacharydu. MAbs specyficzne względem lipidu A reagują krzyżowo z heterologicznym szorstkim LPS i z lipidem As uwalnianym przez hydrolizę kwa...

Aktywność in vivo i swoistość in vitro komórek CD4 + Th1 i Th2 pochodzących ze śledzion cukrzycowych myszy NOD.

Linie komórek T CD4 + wytworzono ze śledziony cukrzycowych myszy NOD wobec surowych preparatów błonowych pochodzących od szczurzego insulinoma. Adopcyjne przenoszenie tych linii do noworodków myszy potwierdza, że jawną cukrzycę indukuje się przez komórki Th1 wydzielające gamma-IFN, podczas gdy przeniesienie komórek Th2 wydzielających IL-4 prowadzi do nieniszczących wysepek w wysepce okołopęcherzowej. Analiza antygenów rozpoznawanych przez poszczególne klony komórek T z linii Th1 obejmowała reaktywność wobec frakcji błony insulinoma wzbogaconej białka...

Wzór skórnego odkładania immunoglobuliny G w podostrym toczniu rumieniowatym skórnym jest odtwarzany przez infuzję oczyszczonych autoprzeciwciał anty-Ro (SSA) ludzkim myszom szczepionym skórą.

Podostry skórny toczeń i toczeń noworodkowy są ściśle związane z obecnością autoprzeciwciał anty-Ro (SSA), ale nie ma bezpośrednich dowodów potwierdzających rolę anty-Ro (SSA) w tych chorobach. Po wstrzyknięciu rodzicielskim myszom, IgG z surowicy zawierającej anty-Ro (SSA) będzie wiązać ludzką skórę wszczepioną myszom. Aby ustalić, czy wiązanie przeciwciała jest spowodowane anty-Ro (SSA), przygotowano oczyszczone na podstawie powinowactwa anty-Ro (SSA) i pozbawione surowicy anty-Ro (SSA). Po wstrzyknięciu myszom z ludzkim przeszczepem skóry, oczy...

Inaktywator czynnika chemotaktycznego w normalnej surowicy ludzkiej

Normalna ludzka surowica zawiera inaktywator czynników chemotaktycznych dla leukocytów obojętnochłonnych. Inaktywator czynnika chemotaktycznego (CF-I) pozostaje rozpuszczalny, gdy surowica jest frakcjonowana siarczanem amonu (przy 45% nasycenia), bezpośrednio i nieodwracalnie inaktywuje czynniki chemotaktyczne, i ma szerokie spektrum działania wskazane przez jego inaktywację fragmentów chemotaktycznych ludzkie C3 i C5 (trzeci i piąty składnik dopełniacza), C5a6y7a, i bakteryjny czynnik chemotaktyczny pochodzący z Escherichia coli. CF-I pojawia się jako aktywnoś...

Niedobór żelaza u szczura. Fizjologiczne i biochemiczne badania dysfunkcji mięśni.

Wydajność pracy na bieżni została oceniona u szczurów normalnych i z niedoborem żelaza. Niedokrwistość usunięto jako zmienną, dostosowując hemoglobinę wszystkich zwierząt do tego samego stężenia. Przy hemoglobinie zgodnej z normalną wydajnością pracy zwierzęta z niedoborem żelaza wykazywały znaczne upośledzenie zdolności do biegania w porównaniu ze zwierzętami kontrolnymi. Żelazna terapia poprawiła niepełnosprawność w ciągu 4 dni. Stężenia pigmentów cytochromu i mioglobiny oraz wskaźniki oksydacyjnej fosforylacji pirogronian-jabłczan, burs...

Badania interakcji wiązania wybranych podgrup receptorów po częściowym sieciowaniu kompleksów receptor-ligand z fotoaktywowanym heterobifunkcyjnym odczynnikiem.

Niektóre hormonalne i niehormonalne układy wiązania, takie jak model leukoaglutyniny-limfocytów, wykazują złożone oddziaływania receptor-ligand, które skutkują nieliniowymi wykresami Scatcharda. Takie poletka interpretuje się jako wskazujące albo homogenne ujemnie oddziałujące miejsca wiązania albo heterogenne miejsca o różnym i stałym powinowactwie. Oceniliśmy trafność tych interpretacji w naszym systemie przez skoniugowanie ligandu z fotoaktywowanym czynnikiem heterobifunkcyjnym i sieciowanie koniugatu z podzbiorem receptorów przed badaniem oddziaływ...

Adhezja neutrofilowa w zespole niedoboru adhezji leukocytów typu 2.

Wcześniej opisywaliśmy nowo odkryte wrodzone zaburzenie adhezji neutrofilów, zespół niedoboru adhezji leukocytów typu 2 (LAD II). Objawy kliniczne tego zespołu są podobne do tych obserwowanych w klasycznym syndromie niedoboru adhezji leukocytów, obecnie oznaczonym jako typ 1 (LAD I), ale oba zespoły różnią się pod względem molekularnym ich wad przyczepności. LAD I jest spowodowany przez niedobór cząsteczek adhezyjnych integryny CD18, podczas gdy u pacjentów z LAD II występuje niedobór ekspresji sialil-Lewis X (SLeX), ligandu węglowodanowego dla selektyn...

Rola chlorków i wewnątrzkomórkowego pH na aktywność transportera anionów organicznych szczurzego hepatocytów.

Wcześniejsze badania w hodowanych hepatocytach szczurzych ujawniły, że początkowy wychwyt sulfobromoftaleiny (BSP) był znacznie zmniejszony po usunięciu Cl- z pożywki. W niniejszym badaniu ustalono jednokierunkowe Cl-gradienty w krótkookresowych hodowanych hepatocytach szczura i określono ich wpływ na pobór BSP. Badania te wykazały, że wychwyt BSP wymaga zewnętrznego Cl- i nie jest stymulowany przez jednokierunkowe gradienty Cl-, co sugeruje, że transport BSP nie jest sprzężony z transportem Cl. W przeciwieństwie do tego, transport BSP jest stymulowany prze...

Niedobór czynnika chemotaktycznego Inactivator w ludzkiej surowicy z niedoborem ?-antytrypsyny

Jak ujawniono w odpowiednich procedurach frakcjonowania, ludzka surowica z niedoborem a-1-antytrypsyny (a-1-AT) ma również niedobór naturalnie występującego inaktywatora czynnika chemotaktycznego. Ci dawcy w surowicy mieli ciężką rozedmę płuc. Surowica od pacjentów z klinicznie podobną chorobą płuc, ale z obecnością a1-AT w surowicy, nie wykazywała takiego niedoboru czynnika chemotaktycznego inaktywatora. Gdy normalna surowica ludzka i surowica ludzka z niedoborem A1-AT są aktywowane chemotaktycznie przez inkubację z osadem immunologicznym, generuje się z...

Wpływ adeptyny 3a, 5'-monofosforanu na wytwarzanie glukozy i amoniaku przez korę nerkową

W badaniach wykorzystujących plasterki korowe nerki nerkowej, dodanie 3?, 5? -Monofosforanu adenozyny (cyklicznego AMP) do pożywki inkubacyjnej spowodowało wzrost produkcji glukozy z glutaminy, glutaminianu, (3-ketoglutaranu, fumaranu, jabłczanu i szczawianuoctanowego, ale nie z glicerolu i fruktozy. Obserwacje te sugerują, że cykliczny AMP przyspiesza ograniczającą szybkość reakcję glukoneogenną pomiędzy szczawiooctanem a fosforanami triozy. Dodatek do podłoża hormonu przytarczycznego, o którym wiadomo, że zwiększa kortykalne AMP w nerkach, stymulował ró...

Wielokrotne zaburzenia odwodornienia acylo-koenzymu A, kwasowość glutarowa typu II i kwasowość etylomalonowo-adypinowa. Mitochondrialne utlenianie kwasów tłuszczowych, dehydrogenaza acylo-koenzymu A i aktywność flawoprotein przenoszących elektrony w

Wiele zaburzeń dehydrogenacji acylo-koenzymu A (CoA) (MAD) obejmuje ciężkie (S) i łagodne (M) warianty, kwasowość glutarową typu II (MAD: S) i kwasowość etylomalonowo-adypinową (MAD: M). Nienaruszony MAD: M mitochondria utleniał [1-14C] oktanian, [1-14C] palmityl-CoA i [1,5-14C] glutaran na poziomie 20-46% poziomów kontrolnych; MAD: S mitochondria utlenia te trzy substraty na poziomie 0,4-18% poziomów kontrolnych. W MAD: M mitochondria, aktywność dehydrogenazy acylo-CoA (ADH) była podobna do aktywności kontrolnej, podczas gdy aktywność MAD: S ADH wahała s...

Rekombinowana interleukina 2 i interferon gamma działają synergistycznie na różnych etapach końcowego dojrzewania ludzkich komórek B in vitro.

Zbadano wpływ rekombinowanej interleukiny 2 (IL-2) na różnicowanie in vitro ludzkich migdałkowych komórek B, które nie były wstępnie inkubowane ze Staphylococcus aureus Cowan I lub z anty-ludzką IgM. Wykazano, że IL-2 indukuje wytwarzanie komórek zawierających Ig w sposób zależny od dawki od 2,5 do 2500 U IL-2 / ml. Odwrotnie, ilości Ig wydzielane w supernatancie hodowli stwierdzono w większości eksperymentów do piku przy 25 U / ml. Zbadano możliwą obecność w hodowlach stymulowanych IL-2 komórek zdolnych do syntezy Ig, ale nie wydzielających Ig, któr...

Dekarboksylaza uroporfiryrenowa: mutacja miejsca splicingowego powoduje delecję eksonu 6 w wielu rodzinach z porfirią cutanea tarda.

Dekarboksylaza uroporfirynogenu (URO-D) jest cytosolowym enzymem hemoselektywnym, który przekształca uroporfirynogen w koproporfirynogen. Defekty w locus dekarboksylazy uroporfirynogenu powodują ludzką chorobę genetyczną, rodzinną porfirię, cutanea tarda. Mutacja miejsca splicingu została znaleziona w rodowodzie z rodzinną porfirią cutanea tarda, która powoduje usunięcie ekson 6 z mRNA. Połączenia intron / ekson po obu stronach eksonu 6 znajdują się pomiędzy kodonami, tak więc powstałe białko jest krótsze niż normalne białko, brakuje tylko aminokwasó...

Enzym konwertujący angiotensynę jako genetyczny czynnik ryzyka skurczu tętnicy wieńcowej. Implikacja w patogenezie zawału mięśnia sercowego.

Doniesiono, że osoby z allelem D polimorfizmu insercja / delecja (I / D) genu enzymu konwertującego angiotensynę (ACE) są bardziej narażone na zawał mięśnia sercowego (MI), zwłaszcza u osób zwykle uznawanych za niską ryzyko. Jednak niewiele wiadomo na temat mechanizmu, w którym polimorfizm ACE wpływa na ryzyko MI. Skurcz tętnicy wieńcowej (CAS) jest uważany za jeden z możliwych mechanizmów rozwoju MI. Zbadaliśmy zatem związek polimorfizmu ACE z CAS, aby określić, czy jest to mechanizm, dzięki któremu genotyp DD wpływa na MI. Przebadaliśmy 150 angiog...

Generowanie trombiny i wydzielanie czynnika płytkowego 4 podczas krzepnięcia krwi.

Badaliśmy reakcję uwalniania płytek krwi i wytwarzanie trombiny podczas spontanicznego krzepnięcia krwi pełnej in vitro. Zarówno tworzenie się trombiny, jak i wydzielanie czynnika płytkowego 4 wykryto co najmniej 12 minut przed krzepnięciem (czas krzepnięcia, 22-26 minut). Początkowo przy niskich stężeniach trombiny (2- 5 ng / ml) obserwuje się niewielki wzrost czynnika 4 płytek krwi (mniej niż 1% ilości obecnej w surowicy). Następnie następuje stopniowy wzrost zarówno czynnika 4 w czynniku płytkowym, jak i stężenia trombiny w okresie 12 do 20 minut. N...

Czynnik tkankowy jest głównym bodźcem do tworzenia roślinności w zapaleniu wsierdzia enterokokowego u królików.

Zbadaliśmy możliwe mechanizmy lokalnej inicjacji koagulacji w tworzeniu roślinności w zapaleniu wsierdzia enterokokowego za pomocą modelu królika. Aktywację kontaktową i ekspresję czynnika tkankowego przez świeżo wycięte zastawki aortowe oceniano za pomocą testów opracowanych do użycia z hodowanymi komórkami. Samemu bakteriom brakowało aktywności prokoagulacyjnej i nie występowała kontaktowa aktywacja plazmy przez wycięte zastawki. Zakażone 4-d, ale nie kontrolujące zawory wykazywały istotną aktywność czynnika tkankowego (231 +/- 17 mU vs. 51 +/- 7...

Synteza antygenu czynnika VIII przez hodowlane megakariocyty świnki morskiej

Immunoprecypitaty zawierające antygen czynnika VIII świnki zostały przygotowane z osocza świnki morskiej z reagującym krzyżowo króliczym antyludzkim czynnikiem VIII. Monospecyficzne antysurowice dla świnki morskiej Antygen czynnika VIII wytworzono u królików, stosując te przemyte immunoprecypitaty jako immunogeny. Powstały antysurowice na antygen czynnika VIII świnki morskiej wykrył antygen czynnika VIII w osoczu świnki morskiej i zahamował aktywność czynnika von Willebranda w osoczu świnki morskiej. To przeciwciało wykrywa również antygen czynnika VIII...

Podstawienie pojedynczej zasady w regionie kodującym neurofizynę II związaną z rodzinnym moczowodem centralnym.

Aby wyjaśnić molekularny mechanizm rodzinnej centralnej moczówki prostej (FDI), zsekwencjonowaliśmy gen argininowej wazopresyny-neurofizyny II (AVP-NPII) u 2 pacjentów należących do rodowodu, który jest zgodny z autosomalnym dominującym sposobem dziedziczenia. Badaniami objęto również 10 pacjentów z idiopatyczną centralną moczówką prostą (IDI) i 5 normaliami. Gen AVP-NPII, znajdujący się na chromosomie 20, składa się z trzech eksonów, które kodują domniemany peptyd sygnałowy, AVP, NPII i glikoproteinę. Stosując reakcję łańcuchową polimerazy, f...

Młodzieńcze przewlekłe zapalenie stawów: reaktywność komórek T z ludzkim HSP60 u pacjentów z korzystnym przebiegiem zapalenia stawów.

Odpowiedzi proliferacyjne komórek błony maziowej i komórek jednojądrzastych krwi obwodowej na ludzkie białko szoku cieplnego o masie ciała 60 kD (HSP60) badano u 23 pacjentów z młodzieńczym przewlekłym zapaleniem stawów (JCA) i 7 pacjentami z kontrolą bez JCA. Wszyscy pacjenci wykazywali aktywne zapalenie stawów w momencie badania. Pacjentów podzielono na dwie grupy w zależności od obecności (grupa A) lub braku (grupa B) reaktywności limfocytów T na ludzki HSP60. Pokazujemy, że reaktywność na ludzki HSP60 występuje przede wszystkim, choć nie wyłączn...

Kontrola produkcji szpiku przez poziom podaży żelaza

Poziom wytwarzania erytroidalnego szpiku różni się znacznie w różnych zaburzeniach erytropoetycznych. Częściowo odzwierciedla to poziom stymulacji erytropoetyną, określony przez nasilenie anemii. Jednak podaż żelaza odgrywa równie ważną rolę w kontroli erytropoezy. Jak wykazano u zdrowych osób poddanych długotrwałym niedokrwistościom wywołanym upuszczaniem krwi, szpik erytroidalny zwiększy produkcję o zaledwie dwa do ośmiu razy normalnie, w zależności od zapasu żelaza dostępnego z różnych puli żelaza. Podczas gdy żelazo dostarczane z normalnych...

Modulacja peptydazą płucnych efektów tachykinin w płucach perfuzowanych tchawicy.

Wpływ inhibitora konwertazy angiotensyny (ACE), kaptoprilu i neutralnych inhibitorów endopeptydazy (NEP), tiorfanu i SCH 32615, na zmiany ciśnienia otwarcia dróg oddechowych (PaO) i regenerację podawanego peptydu badano po dotchawicznym podaniu substancji P (SP ) i neurokininę A (NKA) w izolowanych płucach świnki morskiej przepuszczanych przez tchawicę. Zmiany w Pao i odzyskiwanie zaoferowanego peptydu były znacznie większe w płucach traktowanych inhibitorem NEP niż w płucach kontrolnych. Kaptopril nie spowodował znaczącej zmiany w działaniu fizjologicznym a...

Odruchowe działanie aerozolizowanej histaminy na aktywność nerwu frenicznego.

Badania przeprowadzono w znieczulonych, sparaliżowanych psach na temat wpływu aerozolowej histaminy na aktywność nerwu przeponowego. Sparaliżowane psy wentylowano w fazie z zarejestrowaną aktywnością nerwu przeponowego przy stałym natężeniu przepływu wdechowego, stosując respirator uruchamiany cyklicznie. Aktywność nerwu frenolowego mierzono przed i podczas podawania aerozolizowanej histaminy, podczas gdy natężenie przepływu wdechowego i gazometryczny krwi tętniczej utrzymywano na stałym poziomie. Ponadto, przed i po histaminie, rejestrowano aktywność n...

Mutacja w genie białka powierzchniowo czynnego B odpowiedzialna za śmiertelną chorobę układu oddechowego u noworodków w różnych grupach.

W celu określenia defektu molekularnego uwzględniającego niedobór płucnego białka powierzchniowo czynnego B (SP-B) u pełnookresowych noworodków, którzy zmarli z powodu niewydolności oddechowej związanej z białaczką pęcherzyków płucnych, ustalono kolejność transkryptu SP-B u zaatakowanych niemowląt. Zidentyfikowano mutację zmiany ramki polegającą na podstawieniu GAA dla C w kodonie 121 cDNA SP-B. Trzy dotknięte chorobą niemowlęta z rodziny wskaźników były homozygotyczne pod względem tej mutacji, która segregowała w sposób zgodny z autosomalnym ...

Charakteryzowanie aktywności komórek supresyjnych w limfocytach ludzkiej krwi pępowinowej.

Wiadomo, że noworodkowe komórki jednojądrzaste mają zwiększoną aktywność supresora w porównaniu z komórkami dorosłymi. Dokładny fenotypowy opis subpopulacji komórek supresyjnych nie został jednak przedstawiony. Celem tego badania było zbadanie markerów powierzchniowych na ludzkich komórkach krwi pępowinowej, zgodnie z definicją przeciwciał monoklonalnych, oraz scharakteryzowanie jednojądrzastych komórek krwi pępowinowej, które hamują wytwarzanie immunoglobulin stymulowanych mitogenem in vitro. Wzór fluorescencji z 9,6-monoklonalnym przeciwciałem su...

Czynniki reumatoidalne z krwi obwodowej dwóch pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów są genetycznie heterogeniczne i somatycznie zmutowane.

Zgłaszamy sekwencje DNA genów immunoglobuliny ciężkiego i lekkiego łańcucha 11 monoklonalnych czynników reumatoidalnych (RF) wydzielających z krwi obwodowej dwóch pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów (RZS). Wynika to z analizy immunogenetycznej tych linii, że aktywność RF związana z RA może powstawać z wielu różnych genów łańcucha ciężkiego i lekkiego i kombinacji genów. Chociaż odpowiedź RF naszych dwóch pacjentów wykazuje odchylenie w zakresie wykorzystania genów w stosunku do tych genów używanych do kodowania monoklonalnych RF, szcz...

Wadliwa chemotaksja granulocytów w zespole Chediak-Higashi

Badania in vivo i in vitro chemotaksji granulocytów przeprowadzono u trzech pacjentów z zespołem Chediak-Higashi. Okna rebuckiej skóry wykazywały zmniejszoną akumulację leukocytów w miejscu zapalnym. Badania w komorach Boydena udokumentowały defekt komórkowy w chemotaksji granulocytów. Odpowiedź chemotaktyczna komórek Chediak-Higashi za pomocą tej techniki wynosiła około 40% wartości normalnej i była konsekwentnie zmniejszana przy użyciu kilku różnych bodźców chemotaktycznych. Ten deficyt został powiększony przez skrócenie czasu inkubacji komory lub...

Nowa metoda pomiaru uwalniania jodu tarczycy u człowieka

Opisano nową metodę wykrywania zmian szybkości uwalniania wszystkich jodowanych produktów przez tarczycę u człowieka. 125I zastosowano do endogennego znakowania gruczołu tarczycy, a pozajelitową dawkę 131I tyroksyny użyto do wytworzenia źródła referencyjnego 131I. Aktywność uwalniania jodu tyroksylowego oceniono ilościowo przez pomiar zmian w wartościach stosunku 125I / 131I uzyskanych z próbek moczu w czasie. Dobowe zmiany w modelach uwalniania tarczycy obserwowano u pacjentów z eutyreozą, którzy zostali natychmiast zahamowani przez podanie egzogennej t...

Subkomórkowa lokalizacja dużej podjednostki Mo1 (Mo1 alfa, dawniej gp 110), glikoproteiny powierzchniowej związanej z adhezją neutrofilów.

Mo1 alfa (dawniej gp 110) to glikoproteina neutrofilowa, której niedobór jest związany z nieprawidłowościami w kilku funkcjach neutrofili, w tym defektami przylegania, chemotaksją i fagocytozą. Badanie całych komórek i składników subkomórkowych za pomocą zarówno technik immunologicznych, jak i elektroforetycznych wykazało, że Mo1 alfa znajdował się głównie w określonych granulkach, ale niewielka część była obecna w błonie komórkowej, gdzie jest wystawiona na działanie środowiska zewnątrzkomórkowego i może wiązać się do przeciwciała anty-Mo...

Związek aktywności czynnika tkankowego z powierzchnią hodowanych komórek.

Czynnik tkankowy występuje w stanie uśpienia na powierzchni hodowanych normalnych ludzkich fibroblastów i komórek owodniowych WISH 1. Aktywność niezakłóconych pojedynczych warstw lub komórek podnoszonych z krótkotrwałym traktowaniem trypsyną (0,125% trypsyny przez 1 min) wzrasta do 60-krotnie po przedłużonym trawieniu rozcieńczoną trypsyną (0,0025% trypsyny przez 30 minut); aktywność pojawia się po odłączeniu komórek. Aż 70 procent całkowitego komórkowego czynnika tkankowego staje się aktywne w tych warunkach i jest uwalniane z komórek. Czerwona w...

Nieinwazyjna metoda pomiaru wychwytu glukozy splanchnic po doustnym podaniu glukozy.

Opracowaliśmy nieinwazyjną metodę szacowania wychwytu glukozy splanchnickiej (SGU) u ludzi (doustna technika pomiaru poziomu glukozy [OG-CLAMP]), która łączy zacisk hiperinsulinowy z doustnym obciążeniem glukozą (doustny test tolerancji glukozy). Zatwierdziliśmy tę metodę u 12 osób bez cukrzycy stosujących cewnikowanie żył wątrobowych (HVC) podczas doustnego testu tolerancji glukozy. Podczas HVC splanchnicyjny przepływ krwi wzrósł z 1395 +/- 64 do 1935 +/- 109 ml / min, powracając do wartości wyjściowych po 180 minutach i stanowił 45 +/- 7% SGU w chud...

Wątrobowy metabolizm glukagonu. Korelacja przetwarzania hormonów przez wyizolowane hepatocyty psów z metabolizmem glukagonu u ludzi iu psów.

Stwierdziliśmy, że hepatocyty psie i szczurze przetwarzają (125I) jododec10-glukagon na metabolit peptydowy pozbawiony końcowych trzech NH2 hormonu. Peptyd jest uwalniany do pożywki do inkubacji komórek, a na jego tworzenie nie ma wpływu wiele środków lizosotropowych lub innych. Wykorzystanie specyficznych testów radioimmunologicznych i filtracja żelowa wykazały zarówno u zdrowych pacjentów, jak iu pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek, peptyd osoczowy posiadający właściwości fragmentu hormonalnego zidentyfikowanego na podstawie badań komórkowy...

Produkcja ciała ketonowego i utlenianie u osób otyłych na czczo.

Stężenie acetooctanu w osoczu i całkowite wytwarzanie ciał ketonowych i utlenianie do CO2 określono za pomocą techniki znacznika izotopowego u ośmiu otyłych osobników przechodzących stopniowe głodzenie. Po krótkim czasie postu i warunkach łagodnej ketonemii i minimalnej ketonurii szybkości wytwarzania acetooctanu i całkowitej produkcji ciała ketonowego i utleniania były bezpośrednio związane ze wzrostem stężenia w osoczu. Po dłuższym okresie postu i surowszej ketonii, acetooctan i całkowita produkcja ciał ketonowych oraz szybkości utleniania były w...